Old habits die hard

Old habits die hard

“Old habits die hard. But the good news is, they do die.” Leuke uitspraak van Jillian Michaels, maar op dit moment heb ik daar niet zo heel veel vertrouwen in. Op dit moment (b)lijk ik die “old habbits” totaal niet onder controle te hebben en is het best lastig ze te doden. Hoe kan het toch dat oude patronen zo moeilijk te doorbreken zijn? Belangrijker nog: waarom komen die gewoontes uiteindelijk altijd weer terug?

Vijftig tinten grijs in de supermarkt

Soms zijn er van die periodes dan interesseert “slecht” voedsel me totaal niet. Dan kan ik met een gerust hart de supermarkt ingaan en langs al dat lekkere snoepgoed lopen (overigens is dat in mijn supermarkt onvermijdbaar, want de ingang ilosing-gaining-congratulations-ecard-someecardss bij het snoepgoed) zonder dat het me ook maar iets kan boeien. De laatste tijd daarentegen is het zo dat ik het snoepgoed bijna letterlijk hoor roepen: neem mij, pak mij, je hebt me nodig, je verlangt naar mij, je verdient mij, geniet van mij. Het is bijna het vijftig tinten grijs op snoepgebied. Uiteraard zwicht ik voor al dat lekkers en neem ik iets mee voor mezelf.

Tegen de muren en het plafond springen

De laatste weken vraag ik me keer op keer af waar het fout gaat. Waarom zijn er van die periodes dat je als je alleen al een reclamespotje ziet dat over eten gaat, je maag begint te rommelen en je er zin in krijgt? Bij mij gaat het dan nog een stapje verder en heb ik letterlijk zin om tegen de muren en het plafond te springen vol frustratie en verlangen naar iets lekkers. Dat lekkers is overigens nooit een appeltje of een banaan. Nee, dat lekkers moet je zien als: chocolade, snoep, popcorn, frietjes en chips – vooral heel veel chips. Soms kan ik echt letterlijk naar zout verlangen. Ik heb een tijdje in de middag wat zout in mijn water gedaan, omdat ik daar iets over gelezen heb in een boek. Dat hielp heel goed. En toch…

Kattebelletje

Toch kreeg ik dat ritme er niet in en verdween dat weer. Wil je van slechte gewoontes afkomen lukt het niet, maar iets dat je vol wilt blijven houden verdwijnt net zo snel weer als toen je het invoerde. Voor het laatste probleem is wel een oplossing te vinden, je stelt gewoon een herinnering in in je telefoon, je computer en/of agenda of met behulp van een kattebelletje. Wil je iets vergeten dan kun je moeilijk een herinnering instellen met: vergeet iets lekkers te eten, dat werkt helaas niet. Je zou kunnen proberen om op een briefje iets te noteren in de trant van: je wordt misselijk van chocolade, moet overgeven van fastfood en gaat dood van chips. Maar goed, dat zoiets niet werkt zie je wel aan de miljoenen sigarettenpakjes die nog altijd over de toonbank gaan ondanks de meest afschuwelijke waarschuwingen. Nee, ik moet het toch ergens anders gaan zoeken, maar dat valt niet mee.

Vraatzucht

Op de momenten dat ik een aanval van vraatzucht voel opkomen dan móet ik iets eten. Uiteraard altijd iets dat ik niet in huis heb, want ik ben natuurlijk wel zo slim om mijn huis niet vol te gooien met al die rommel. Geloof me, dat kan me héél chagrijnig maken. Soms is het zo dat ik ervoor naar de winkel ga en dan weet ik dat de poppen aan het dansen zijn. Dan zit ik er heel diep in en is de oplossing ver te zoeken. Om die reden weet ik dat de oude gewoontes van mij niet zomaar weg kan laten verdwijnen, laat staan ze te doden. Nee, dit probleem is nog lang niet opgelost. Wordt dus zeer beslist vervolgt.

Bron foto rechts: someecards.com

Related posts

Leave a Comment