Single mom voor een paar dagen

Hoewel ik al maanden weet dat deze dag eraan zat te komen heb ik eigenlijk nooit echt bij stil gestaan dat het ook daadwerkelijk zou gaan gebeuren. Vanaf dit moment ben ik vijf dagen lang een single mom, hoewel dat misschien niet de juiste bewoording is, want ik ben natuurlijk nog steeds getrouwd. Als het goed is komt hij woensdagavond (bijna nacht) ook gewoon weer bij me terug, tenminste zolang manlief geen suïcidale (co) piloot treft. Hoewel ik heus wel weet dat vliegen eigenlijk de minst gevaarlijke manier van reizen is ben ik er toch eigenlijk nooit echt gerust op.

Verwend

Bron: onbekend

Het is niet zo dat ik het helemaal niet gewent ben, maar het is in ieder geval niet standaard dat hij voor een paar dagen weg gaat. Ja ja, ik ben eigenlijk gewoon strontverwend dat ik een echtgenoot heb die om half acht ’s morgens het huis uit gaat om te werken en om tien voor vijf ’s middags weer de voordeur openmaakt. Ja, ik weet dat dat in sommige gezinnen heel anders gaat, maar toch… Sinds manlief en ik samenzijn besteedden we het grootste deel van de tijd met elkaar. Dat vind ik erg prettig en ik kan eerlijk zeggen dat ik in de afgelopen achttien jaar niet vaak momenten heb gehad dat ik hem liever kwijt dan rijk was. Die waren er heus wel hoor, maar een leven waarin hij vaak van huis is apprecieer ik totaal niet. Ik vind het fijn om aan het einde van de dag een klankbord te hebben, mijn verhaal kwijt kan en ik kan vertellen hoeveel ik van hem hou. Ik hou van de knuffels aan het einde van de dag en de woorden: “Ik hou van jou”, keer op keer te horen. Dat verveelt nooit. Nu moet ik het dus vijf dagen zonder stellen.

Examen voor de toekomst

Bron: Biotronic.com

Manlief moet namelijk voor een examen naar Milaan toe en aan het tripje zelf zit ook een congres bezoek vast. In mijn ogen een zeer interessant congres! Iets dat ik ook nog wel eens zou willen meemaken maar ja, ik ben geen pacemaker- ICD-technicus dus ik zal nooit uitgenodigd worden voor zo iets. Je begrijpt misschien dat ik hem dit tripje absoluut gun en stiekem ook wel een beetje jaloers ben, maar missen ga ik hem wel. Dit examen is overigens zeer belangrijk voor ons gezin, als hij het haalt mag hij de komende tien jaar weer zijn beroep uitoefenen. Dat vind ik overigens een goede zaak hoor, want hoeveel banen zijn er wel niet waar je nooit je kennis hoeft bij te houden en je al snel vervalt in oude patronen, maar het is wel een moeilijk examen. Manlief heeft al zijn opleidingen, en dus examens, met twee vingers in de neus gedaan en weet zeker dat deze niet zo zal gaan. Als manlief zich druk maakt over een examen dan weet ik zeker dat het ‘serious shit is’ 😉 Daarnaast is dit examen ook nog eens in het Engels en schijnen de vragen nogal dubbelzinnig gesteld worden. Pittig dus, maar ik heb er alle vertrouwen in dat het hem gaat lukken.

Bescheiden

Manlief is namelijk nogal bescheiden. Mensen die hem niet kennen zullen zeggen dat het aan zelfvertrouwen ligt, maar ik ken hem inmiddels wel beter. De laatste keer dat hij het idee had dat iets vrij lastig was flikte hij het toch maar weer. Wat dat was? Een PR lopen. Voordat hij aan de wedstrijd begon zei hij dat hij onmogelijk een nieuw PR kon lopen. Nou, als ik hem dat hoor zeggen, dan weet ik wel weer genoeg. En ik had gelijk, hij liep dat PR.

Single mom

Bron: Al Italia

Maar goed, voorlopig sta ik er de komende dagen alleen voor en ik ben de hele dag vrij nerveus geweest. Toch denk ik dat dit niet alleen te maken heeft met het alleen zijn met de kinderen. Zoals ik als zei, het gebeurt wel vaker, maar ik ben zo bang voor het vliegen. Of beter: ik ben bang dat juist dat ene vliegtuig neerstort. Op de heenweg vlucht 113 op de terugweg vlucht 112 van Al Italia. Ja ja, het slaat nergens op, vliegen is de meeste veilige manier van reizen… Wat dan wel weer grappig is dat hij vanavond over Arnhem vliegt dus ik ga hem even in de gaten houden met Flight Aware. Overigens heb ik er wel altijd een hekel aan gehad om alleen thuis te zijn, hoewel het wel beter gaat sinds ik kinderen heb. En een alarminstallatie ;-). Hopelijk is het me gegund om een paar dagen minder pijn in mijn bekkie te hebben en wat meer energie en misschien moet ik me er maar bij neerleggen dat alles de komende dagen draait om voor de kinderen zorgen en ’s morgens vroeg even bijtanken van de nachtmerries van de nacht ervoor. Sporten laat ik even op een laag pitje staan de komende dagen (misschien dat ik wat ga wandelen en dinsdag een klein stukje met dochterlief hardlopen) en daarnaast wat vaker de deur uit wanneer de kindjes thuis zijn. Ze hebben in ieder geval de wetenschap dat ze woensdag met opa en oma naar Ikea gaan (misschien mag ik wel mee) en dat ze papa donderdagmorgen weer zien.

Vaderdag

Overigens hebben we vandaag even Vaderdag gevierd. Omdat zaterdagmorgen, boodschappenmorgen is begon het vandaag niet met een ontbijtje op bed, maar cadeautjes bij de lunch die wel wat uitgebreider was. Volgende week zondag maken we er een leuke dag van over twee weken halen we het in bij de (groot) vaders. Het is even niet anders. Wordt vervolgt!

Bron: onbekend

Related posts

Leave a Comment