Een kudde koeien stampend op mijn borstbeen.

Een kudde koeien stampend op mijn borstbeen.

Wat een butweer zeg. Gelukkig niet alleen in Arnhem, maar volgens mij in heel NL, dus gedeelde smart is halve smart. Toch? Toen ik vanmorgen wakker werd en “buienalarm” checkte had ik al door dat het niet een lekkere hardloopdag zou worden. Alweer!!! Is het geen benauwd weer, dan is het een regendag. Allebei vochtig, allebei irritant!

Hoe dan ook, manlief wilde nog hardlopen dus die ging als eerste op pad. De buien bleken sneller te komen dan verwacht en hij kon zijn kleding uitwringen. Niet van het zweet dus, maar van de regen. Ook ging zijn training heel zwaar en als hij klaagt over een zware training door het weer dan zegt mij dat genoeg.

Loopband

Ondertussen had ik besloten dat ik naar de sportschool zou gaan en daar een stuk op de loopband te gaan lopen. Eigenlijk had ik helemaal geen zin, maar van uitstel komt afstel en ik had geen zin weer een week zonder sport of met weinig sport door te brengen dus ging ik toch maar. Tsjonge, ik dacht dat het binnen wel mee zou vallen met de benauwdheid, maar ik liep al te piepen na drie minuten. Het voelde alsof er een kudde Amerikaanse koeien op mijn borstbeen stonden te stampen en me ondertussen vol tankten met rook. Moeizaam kon ik er een vijf kilometer uitgooien, maar dan ook echt heel moeizaam.

Krachttraining

Het lopen ging dus al moeizaam genoeg en daarbij had ik me ook niet echt ingesteld op krachttraining, dus dat liet ik aan me voorbij gaan. Ik heb nog steeds spierpijn van vorige week (slecht herstel) en wilde er niet meteen een extra dosis overheen gooien. Al met al genoeg redenen. Wat ik echter wel heb gedaan zijn mijn challenges: push-ups, squats en sit-ups (in mijn geval crunches). Het leek wel alsof ik een waterval had ingeslikt, het zweet bleef stromen! Al met al was het een redelijke training, maar ook niet meer dan dat. Helaas, maar ook slechte training horen erbij!

Tot de volgende keer.

 

Related posts

Leave a Comment