Vrijheid moet vanzelfsprekend zijn!

Nee, vrijheid is niet vanzelfsprekend en toch lijkt het wel dat ‘wij Nederlanders’ hier steeds minder vaak bij stil staan. Het lijkt wel of ‘wij’ vrijheid steeds vanzelfsprekender beginnen te vinden terwijl we de afgelopen maanden heel duidelijk in het nieuws hebben kunnen zien dat niets minder waar is.

Ligt het aan mij? Ligt het aan de wijk of de stad waarin ik woon? Ligt het aan de tijd waarin we leven? Of ligt het aan de mentaliteit, van de huidige generatie? Allemaal vragen die in me opkwamen toen ik er de afgelopen twee dagen achter kwam dat er niet meer zo veel gevlagd wordt. Althans, niet in mijn directe omgeving.

Halfstok

Voor mij is het een vanzelfsprekendheid geworden dat ik op vier mei, ’s morgens vroeg, de oranje wimpel verwijder van de vlaggenstok en dat ik tegelijkertijd de vlag halfstok hang. Een dag lang wappert hij aan mijn huis en herinnert  mij aan een tijd die ikzelf gelukkig nooit heb meegemaakt, maar die wel steeds dichterbij lijkt te komen.

Vrijheid

images Avonds vlak na achten haal ik de vlag weer even binnen en verplaats ik het haakje zodat de vlag weer hangt zoals ik hem het liefst zie. Bij zonsondergang moet hij weer naar binnen en op vijf mei, ook weer ’s morgens vroeg, hang ik hem met een speciaal gevoel weer buiten en vier ik dat zowel mijn ouders, mijn man en ik en onze kinderen kunnen leven in vrijheid. Misschien niet altijd een vrijheid zoals we het allemaal graag zouden zien (zoals John Lennon het bezong), maar in ieder geval een vrijheid waarin we niet hoeven te vrezen voor ons leven, dat we in zekere zin ons leven best zeker zijn. Althans tot dit jaar, want in de afgelopen maanden werd duidelijk dat je je leven niet meer zo zeker kunt zijn op dat vlak.

Respect tonen – herdenken

Elke vierde mei zet ik tien minuten voor acht uur ‘s avonds de televisie aan en wacht ik op het moment dat de trompettist stopt met spelen. Dat doe ik heel trouw sinds ik een klein meisje ben, destijds hield ik mijn horloge nauwgezet in de gaten en kwam ik er speciaal voor binnen tijdens het buitenspelen. Toen ik ouder werd en ik op sommige dagen simpelweg niet bij de televisie kon zitten zorgde ik ervoor dat ik op een andere manier mijn respect toonde aan de slachtoffers van de oorlog, door ervoor van mijn fiets stappen en stil te staan of mijn auto op een parkeerplaats langs de snelweg parkeren. Zoals ik al zei: Een vanzelfsprekendheid. Is dat nog wel zo bij anderen?

imageDe afgelopen jaren leek het wel of ik de ‘enige’ was, maar dat is natuurlijk onzin. Dat is wel duidelijk wanneer je naar de NOS kijkt die de beelden vanaf De Dam uitzendt. Daar, op alle andere kanalen en op de diverse plekken in Nederland waar ook herdacht wordt is er genoeg bewijs dat het niet zo is. Ook de vele berichten op Instagram, Twitter, Facebook, Tumblr enz. laten zien dat ‘wij Nederlanders’ ons wel degelijk willen herinneren dat vrijheid niet vanzelfsprekend is.

Met  name het feit dat er heel veel jonge mensen aanwezig waren op De Dam geeft me nog meer vertrouwen dat ik niet de enige ben. Er zijn ouders (van mijn generatie?) die het belangrijk vinden dat ondanks het feit dat het al 71 jaar geleden is we nog altijd ook die (en niet alleen die) slachtoffers herdenken. Burgermeester Ahmed Aboutaleb sprak gisteren prachtige woorden tot die kinderen:

“Het doet mij goed om hier zo veel kinderen te zien. Kinderen die u bij de hand houdt of op uw schouders hebt. Kinderen die straks op hun beurt de wereld op hun schouders zullen nemen.”

De oorlog is dichtbij

De Tweede wereldoorlog is ver weg (71 jaar), maar ‘onze’ oorlog is heel dichtbij. Niet alleen in de gebieden van IS woedt er oorlog. Dagelijks komen er vluchtelingen Europa binnen, Nederland binnen, mijn woonplaats binnen. Die mensen zijn slachtoffer van die oorlog. Enerzijds zitten wij er niet direct middenin, tegelijkertijd zitten we er tot onze oren in. Mentaal zijn wij allang geraakt door de bommen alleen nog niet lichamelijk. Parijs en Brussel, ook dat is oorlog.

We zien dagelijks de beelden op tv en anders wel via de verschillende social media. We kunnen het niet langer ontkennen: Als we niet ‘oppassen’ zitten de huidige generaties alsnog (en opnieuw) in een oorlog. Laten we hopen dat onze klein- en achterkleinkinderen niet voor ons hoeven te vlaggen over 71 jaar, maar dat zij kunnen vieren dat wij en ook zij al die tijd ‘oorlog-vrij’ zijn gebleven. Het is naïef, maar laten we erop hopen. Immers: vrijheid moet vanzelfsprekend worden.

Vrijheid moet vanzelfsprekend zijn!

Klik HIER om de toespraak van Ahmed Aboutaleb te downloaden.

Bron uitgelichte foto: Roel Wijnants

Related posts

Leave a Comment