Een dag uit het leven van een weegschaal

Ik weet niet zeker of iemand met het sterrenbeeld weegschaal eerder alles wil wikken en wegen dan iemand met een ander gesternte, maar ik ben in ieder geval behoorlijk instabiel op sommige momenten. Dit is een dagje uit het leven van een weegschaal. Een extreem dagje geef ik toe.

8.00 uur – wat ga ik vandaag doen? Ik moet eigenlijk naar een aantal winkels, maar:

  • ten eerste heb ik geen zin,
  • ten tweede wéét ik dat ik weer veel te veel geld ga uitgeven en
  • ten derde kan het ook zaterdag. Maar dan is mijn echte vrije dag weer vergald door shoppen.
  • Daar tegenover staat dat ik vandaag alleen kan gaan en daar is ook wat van te zeggen.
  • Hoewel ik dan ook alles alleen moet dragen.

Wielrennen klinkt veel aantrekkelijker, maar ik heb vandaag weer een angstdag en wilde dat ik al een Tacx thuis had staan en daarop kilometers kon gaan draaien.

8.40 uur – ik sta bij school en vraag me af: ‘Ga ik nog een ommetje maken op de elektriek of ga ik rechtstreeks naar huis?’ Ik wil eigenlijk wel wielrennen straks dus dan wordt het misschien teveel van het goede. Dát ik ga wielrennen is echter nog niet zeker en het is heerlijk weer voor een ommetje. Op de dijk twijfel ik tussen Huissen en Meinerswijk – ik ga richting het laatste.

9.00 uur – ik fiets zojuist langs mijn droomhuis en denk bij mezelf: ‘Ik zou er eigenlijk een foto van moeten maken en op mijn witte motivatiebord moeten hangen’, (die ik op exact dat moment besluit te gaan maken. Vandaag! Morgen. Ooit). Ik wil niet draaien en de foto maken, maar het blijft roepen en doe het toch. Dit moet mijn motivatie zijn voor de komende drie boeken!

Niet veel later – Weer dat stomme stemmetje: ‘Fiets ik boven- of onderlangs?’ Ik heb er een hekel aan om over die brug fietsen, maar de runderen lopen beneden op het pad en ik vraag me af of ik daar wel langs wil. Ik besluit ze toch te storen en het levert een mooi filmpje op!

Ook de beslissing om rechts- of linksom te gaan twijfel ik over. Het wordt rechts zodat ik een iets langer rondje kan creëeren, het is buiten te lekker om meteen naar huis te gaan. En op de splitsing richting huis of een extra ommetje kan ik het buiten zijn nog niet opgeven en fiets nog iets extra. Weer iets verder kan ik nog steeds geen afscheid nemen van de zo’n en tik nog wat kilometers af. Maar omdat ik toch een keer naar huis moet en het wielrennen nog steeds roept, ga ik terug en sluit ik Strava af met zestien kilometer op mijn scherm.

9.30 uur – ik ben thuis maar wíl het boek Zink afluisteren, dat duurt nog maar een half uur. Ik wil ook mijn wielrenfiets ophalen en mijn nieuwe bidonhouders erop zetten (knaloranje- I’m in love!), daarna kan ik dan gaan wielrennen min theorie, want ik heb nog steeds last van de angst en weet nog steeds niet of ik durf te gaan – zin heb ik absoluut! Daarnaast wil ik ook wel graag bezig met mijn motivatiebord en moet ik mijn betaalde opdracht nog afmaken. Op de website van OLB wil ik even rondneuzen en kijken of ik kan investeren in krachttrainingsspullen. Als ik het niet meer in de sportschool doe kan het nog wel thuis. O en mijn boek roept me ook – sterker nog: drie boeken roepen me, net als mijn blogsite, want ik ben immers aan het tikken op exact DIT moment. O en de Tramadol is echt waardeloos gevallen en ik voel de wereld lichtjes draaien. 

Wanneer ik Elize naar school heb gebracht zet ik meestal Storytel aan en luister ik een audioboek. Vanmorgen begon ik in een kort boek en vraag me af: ‘Als ik Zink nu uitluister (bestaat dat woord?) mag ik dat dan zien als een meditatiesessie?’ Die wil ik namelijk ook kunnen aanvinken op mijn ‘good habits lijstje‘.

O ships, ik moet mijn challenges ook nog doen!

10.47 uur – niet alleen Zink uitgeluisterd, maar ook even Willy haalt alles uit de kast geluisterd. Inmiddels is wielrennen geen optie meer. Waarom kan ik me er niet toe zetten? Heb ik geen zin? Is het angst? Is het luiheid? Of is het de vermoeidheid die maar niet uit mijn lichaam wil verdwijnen? Mijn darmen spelen hoe dan ook een belangrijke (nog niet eerder uitgesproken) rol.

Het wordt vandaag weer zo’n nutteloze dag ben ik bang. Ik moet echt wat keuzes gaan maken. Tik tak tik tak, de klok tikt door en de weegschaal gaat van boven naar beneden en terug.

Geen keuze maken is ook een keuze toch?

Dan maar, net als de buurvrouw, iets in het huishouden doen? Geen sport, wel beweging! Zit de vermoeidheid in mijn hoofd? Of toch in mijn lichaam? Of allebei?

13.30 uur – de vermoeidheid zat deels in mijn hoofd, maar ook wel degelijk in mijn lichaam. Het is me gelukt zo’n drie kwartier aan lichte krachttraining te doen. Ik moest er wel weer even inkomen, maar het ging goed. Uiteraard zwaar na zo’n lange tijd niet te hebben getraind. Maar goed, ik ben vastberaden dit vol te houden. *zeg ik dapper* Maar ik blijf een weegschaal ;-). O, de meditatie is ook nog eens gelukt!

14.50 uur – ga ik rechtstreeks naar school of maak ik een ommetje? Dat was de vraag. Ik had zin om met Samuël naar de runderen te gaan kijken, maar er was te weinig tijd. Ik vond een alternatief, we maakten alsnog een klein ommetje en we zagen paarden en schapen in plaats van koeien.

Vanaf dat moment had ik wat minder last van de twijfelritis en werd het wat rustiger in mijn hoofd. Waarschijnlijk omdat ik toen heel duidelijk gekaderd had wat ik de rest van de middag ging doen?! Ook met Elize samen heb ik nog een ommetje gemaakt dus al met al toch een lang stuk gefietst vandaag, hetzij op de elektriek.

Morgen hoop ik mijn dag rustiger te beginnen. Of in ieder geval rustiger in mijn hoofd. Ik moet bezig met het werk waar ik het al eerder over had en ik moet even naar de stad. Voor de rest weet ik het nu nog niet. Ik heb later vandaag nogmaal een Tramadol (zeer zware pijnstiller) moeten slikken en heb daar wederom last van. Het is een soort van dronken gevoel, dus beroerd. Soms vallen die capsules gewoon verkeert! Concentreren is dan een probleem, althans als je een belangrijke klus moet doen. 

Voor de rest van deze avond ben ik van plan het ebook Lieveling uit te lezen en vroeg naar bed. Als de onrust niet terug komt tenminste ;-).

Related posts

Leave a Comment