Ik zou nog verdwalen in een peloton

2016 008 010 - Ik zou nog verdwalen in een peloton_1Een paar maanden terug begon ik met wielrennen. Vorig jaar had ik al een prachtige fiets op de kop kunnen tikken, maar tegelijkertijd begon er ook een heftige periode boordevol aangezichtspijnen, kiespijnen, vier maal een kies trekken en daarnaast enorme kaakpijn. Dat was een zeer heftige periode waarin ik bijna het bijltje erbij neergooide. Nu gaat het stukken beter, hoewel ik wel vaak erg veel pijn heb. De laatste weken zit ik weer aan de pijnstillers, maar dat weerhoudt me er zeker niet van om te sporten.

In de vakantie had ik geen fiets mee en moest is het doen met krachttraining (daarover later meer) en sinds ik terug ben van vakantie zit ik weer op de fiets. Sterker nog: de koffers waren nog niet eens fatsoenlijk uitgepakt en de vakantierommel lag nog in de kamer toen ik mijn wielerkleding al aanhad en op het punt stond te vertrekken. Ik heb het echt vreselijk gemist. Wie had dat een jaar geleden, of beter nog een paar maanden terug verwacht? Ik niet in ieder geval!

In het begin van dit wielerjaar

vond ik het heerlijk om te fietsen waar mijn racefiets me bracht. Verstand op nul en gewoon gaan. Hier een keer links, daar een keer rechts en als ik dan verder van huis kwam vond ik dat alleen maar leuk. Maar goed, wanneer je op een gegeven moment voor een ritje van dertig kilometer gaat en je komt thuis na zeventig kilometer dan ben je wel een beetje minder gelukkig.

En wanneer je op de vijfde verjaardag van je zoon bijna te laat komt, omdat je ergens anders zat dan je dacht, dan wordt je zelfs een beetje ongelukkig.

Dat was het moment dat we gingen nadenken over een fietsnavigatiesysteem.

2016 008 010 - Ik zou nog verdwalen in een peloton_2We wilden in eerste instantie een Garmin (de 1000), maar die was ver boven budget, héél ver boven budget op dat moment. We hebben ons toen laten voorlichten bij de fietswinkel en daar werd gezegd dat de Garmin Edge 810 niet kon wat wij wilden. De Mio Cyclo 505 was een prima optie, zeker voor 300 euro als complete set, maar toch bleven we er over twijfelen. Vanwege het bedrag, maar vooral omdat ik heel graag weer over wilde op Garmin. Een paar maanden terug verkocht ik mijn Garmin gps horloge, kocht ik een Polar Loop 2 en een bluetooth hartslagmeter waarmee ik Polar Beat gebruikte, maar daar heb ik best veel spijt van gehad en nog spijt van. Toen we maandag in de winkel waren om mijn zadel te ruilen zag ik de Edge 810 liggen en een half uur later hakten we de knoop door en liepen we niet veel later 300 euro (plus de rest) armer de winkel uit. Een review van deze Edge volgt later op mijn website.

Vandaag nam ik hem uiteraard weer mee tijdens mijn fietstocht

en dat een fietsnavigatiesysteem hebben nog geen garantie is dat ik niet verdwaal bleek vanmorgen wel. Je kunt zo’n ding wel op je fiets hebben, maar of je die gebruikt is een tweede. Waarschijnlijk moet ik er gewoon nog aan wennen en gaat het op termijn beter, maar vandaag heb ik er in ieder geval slecht naar ‘geluisterd’. En onderweg bedacht ik me:

“Ik zou nog verdwalen in een peloton.”

Wat zegt dat over mij? Eigenwijsje! Of gewoon een groot bord voor mijn hoofd, dat kan ook nog. Ach, misschien is het gewoon mijn karakter om niets zomaar aan te nemen van een ander en dus al helemaal niet van een fietsnavigatiesysteem. Feit is dat ik eigenwijs was en ik geen zin had om tussendoor op de Edge te kijken of ik nog steeds goed ging. Anderzijds moet ik er dan ook weer bij zeggen dat ik uiteindelijk een mooiere ronde heb gemaakt dan wanneer ik er wel op had gekeken dus geen man overboord. Ik ga die dan ook als vaste route opslaan en de volgende keer sneller rijden.

Ik moet de Garmin Edge 810 nog goed uitproberen

2016 008 010 - Ik zou nog verdwalen in een peloton_3Alvorens ik er een review over schrijf, maar mijn eerste indruk is zeer goed en ik heb onwijs veel zin om er mee te gaan trainen. Ik kan niet wachten tot ik kan racen tegen mezelf en beter kan gaan worden. Ik ga niet alleen pogingen doen mijzelf te verbeteren in koersen, maar ik wil ook een segment voor een tijdrit aan gaan maken en mezelf uiteraard verbeteren. Streven: een uur lang boven de eenendertig kilometer per uur knallen. Daar ben ik nog lang niet, maar ik moet het toch interessant voor mezelf maken aangezien ik vrijwel altijd alleen train. Dat laatste komt heel misschien verandering in, ik ben uitgenodigd om met een paar anderen een vrouwengroepje te beginnen, maar ik moet eerste nog even zien hoe zich dat gaat ontwikkelen aangezien de afstand tussen ons allen groot is en de totale afstanden per dag daardoor erg groot worden. Ik vind het leuk om zo’n zestig kilometer te fietsen, maar daarna houdt het voor nu wel op. Ten eerste omdat ik niet te lang van huis wil zijn, want zaterdag is toch ook gezin dag en daarnaast heb ik nog erg veel last van zadelpijn en vraag me af of het niet meer aan mijn bekken ligt dan aan het zadel. Sinds mijn laatste zwangerschap heb ik al vrijwel continu bekkenpijn, maar tot nu toe was het alleen mijn stuitje waar ik last van had. Nu heb ik ook pijn in de botjes in mijn lies dus ik ben nog een beetje sceptisch over afstanden.

Eind deze maand doe ik voor het eerst mee aan een toertocht

en ik ben zeer benieuwd hoe dat gaat. Ik ben al een aantal keren een toertocht gepasseerd en ik word er een beetje bang van. Zo’n groot peloton lijkt me maar niets, al die mannen (vooral mannen ja) die met z’n vieren of vijven naast elkaar fietsen en die geen centimeter opzij gaan voor je wanneer je ze van de andere kant tegemoet fietst… Ik weet niet hoor. Ik kijk er tegenop, maar ook dat moet ik oefenen alvorens ik heel serieus kan nadenken over de Elfstedentocht volgend jaar.

Ik heb al vele angsten overwonnen de afgelopen maanden, maar ik moet nog hard werken aan een aantal anderen.

Wordt vervolgd dus!

 

Related posts

Leave a Comment