Ploegentijdrit elite heren – wereldkampioenschap wegwielrennen Doha – Qatar #3

Nadat de vrouwen allemaal over de finish waren was het tijd voor heren om de beste tijd neer te zetten in de ploegentijdrit. Net als bij de vrouwen werd er pas later geschakeld en misten we het begin. Toch zag ik nog net hoe een renner van Stradalli-Bike Aid al in de problemen kwam voordat hij goed en wel op pad was, dus vlak nadat ze gestart waren. Blijkbaar was er iets met zijn fiets aan de hand en de rest fietste zonder hem door. -ploegentijdrit

Geen man over boord zou ik bijna zeggen, maar volgens Dijkstra en Ducrot was dat helemaal niet zo slim. Het was namelijk veel slimmer geweest om even op hem te wachten, wat je bent met zes man immers sterker dan met eentje minder. Met zes man overbrug je de afstand sneller dan met minder en dus kun je het als team je veroorloven om even te wachten op de gestrande ploeggenoot. Dat deden ze niet.

Uitgerekend bij de heren viel het beeld weg. Maar Dijkstra en Ducrot zouden Dijkstra en Ducrot niet zijn als zij niet zorgden voor een beetje vertier en humor. Ducrot vertelde over zijn tijd als tijdrijder en over de oude gammele fiets waar hij op reed en Dijkstra kopte hem in dat we tegenwoordig betere fietsen hebben, maar dat er in die tijd tenminste beeld was. Of iets in die context, maar ik vond het humoristisch. Misschien zijn zij ook een beetje de reden dat ik zo graag naar de Tour de France kijk, want zij zijn de vaste commentatoren en maken van elke etappe een feestje.

Afijn, het beeld kwam weer terug en ik kon weer verder kijken en genieten. Het viel me op dat er maar weinig publiek was, maar toen ik hoorde dat je in die hitte binnen een half uur een zonnesteek kan oplopen (aldus de heren) begreep ik het ook wel. Zoals ik al in mijn vorige blog, over de ploegentijdrit van de vrouwen, schreef stonden er bij de finish Nederlanders en dat verbaasde me niet, want volgens mij zijn er weinig belangrijke wedstrijden waar geen Nederlanders te vinden zijn. Dit was in ieder geval een LottoNL-Jumbo fan, want die vlag hing boven de Nederlandse vlag.

Giant-Alpecin

Pas toen Giant-Alpecin begon aan hun ploegentijdrit begon ik het interessant te vinden, hoewel ik eerlijk moet zeggen dat ik toch een klein beetje ‘fan’ ben geworden van het Veranda’s-Willems (amateur?) team. Wat een leuke jongens zijn dat en hoewel ze niet hun verwachte zevende plaats hebben gehaald vind ik het toch knap dat ze nog een paar profteams achter zich hebben gelaten. Het Giant-Alpecin team had overigens ook een on board camera zitten op de fiets van één van de renners en was gericht op de fiets van Ramon Sinkeldam. Overigens zat de man met de camera niet bij de laatste vier renners dus waren er maar een paar beelden te zien tijdens de uitzending. Zoals ik bij mijn blog van vrouwen ploegentijdrit al schreef maakten Dijkstra en Ducrot een opmerking over die camera. Normaal gesproken zie je nooit hoe de renners de bochten door gaan, omdat de motoren achter de renners moeten blijven, door die camera zie je dat ineens wel. Als die camera’s meer gebruikt zouden worden kunnen er meer motoren geschrapt worden uit de grote rondes. Ik vind het begin van zo’n tijdrit ook altijd zo geweldig. Dan

2016-010-009-wk-ploegentijdrit-start-etixx
Bron: screenshot NOS

staat daar zo’n man of vrouw (gisteren een vrouw) en die telt dan met zijn/haar vinger af van vijf naar nul. Dat dat nog niet meevalt bleek gisteren wel toen die vrouw een beetje in de knoei kwam met haar vingers. Gelukkig stond er ook een klok bij de start dus was er niemand te laat ;-).

Lesje ploegentijdrijden

Zoals ik al zei is het altijd een feestje om te luisteren naar deze commentatoren en daarnaast geven ze regelmatig lesjes wielrennen. Gisteren dus een paar lesjes tijdrijden. De bedoeling is dat je zo dicht mogelijk in het wiel van je voorganger gaat rijden om zoveel mogelijk profijt te hebben van de slipstream. Hoe verder je immer van je voorganger bent, hoe moeilijker het is om in zijn (of haar) wiel te blijven. Vooral als je de laatste bent wordt het steeds moeilijker om aan te haken. Dat strak in het wiel rijden durf ik tegenwoordig overigens ook, maar alleen bij echtgenoot, ik weet namelijk precies hoe hij op bepaalde situaties reageert. Daarbij vertrouw ik hem volledig en als hij uitwijkt dan ga ik met hem mee. Daarbij weet ik hoe ik zijn ‘slingers’ moet opvangen en oplossen, niet geheel onbelangrijk blijkt ook uit het commentaar van de heren. Dat neemt niet weg dat ik het doodeng vind en dat ik het soms ook eng vind om naar te kijken. Het team van Orica-BikeExchange was hier overigens het beste in en de heren commentatoren hadden het team daardoor ook hoog op hun winnaarslijstje staan, maar ze waren uiteindelijk niet sterk genoeg voor de overwinning.

Laatste mannen langzamer dan snelste vrouwen

De Stradalli-Bike Aid ploeg was als eerste gestart en kwam als eerste over de finishlijn in een tijd die langzamer was dan de beste tijd van de dames eerder die dag. Dat vind ik als vrouw uiteraard leuk om te zien. Aan de vrouwen die dit lezen hoef ik dat vast niet uit te leggen, de mannen zullen het toch niet begrijpen dus ik begin er niet eens aan. Ik vond het geweldig!

Ik persoonlijk hou enorm van heel hard fietsen. Nu valt er natuurlijk over snelheid te twisten en ik kan verzekeren dat ik niet eens een minuut lang 49 km/u fiets zoals de vrouwen en de langzaamste mannen dat gemiddeld deden, maar voor mijn doen gaat het op z’n hardst best hard (snelste minuut was zo’n 43 km/u denk ik, in sprint, mijn gemiddelde ligt tussen de 28-30 km/u in mijn (nu) eerste  halfjaar), maar als ik dan kijk naar zo’n teamtijdrit dan word ik alleen al doodmoe van het ernaar kijken. Via de on board camera was namelijk heel goed van het gezicht van Ramon Sinkeldam af te lezen hoe zwaar het is. Zo’n lange tijdrit in het rood rijden… nee, niets voor mij, niet zo lang, dus groot respect voor de mensen die dit wel doen.

Etixx-Quickstep grote winnaar

2016-010-009-wk-ploegentijdrit-winst-voor-etixx
Bron: screenshot NOS

Zoals sommigen van jullie wel weten rij ik het hele seizoen al in de teamkleding van Etixx-Quickstep en ik volg de mannen van het team dan ook graag tijdens wedstrijden. Toen ik gisteren, terwijl ik nog heel ver achter lag met kijken, heel even op Twitter keek om een naam op te zoeken zag al, tot mijn grote vreugde, dat ‘mijn team’ had gewonnen. Dat maakte het plezier alleen maar groter tijdens het afkijken van de wedstrijd. Met een tijd van 42:32:39 kwamen zij als eerste over de streep en reden met een gemiddelde snelheid van 56,418 km/h, 40 km lang. In die moordende hitte. Geweldig!

 

De einduitslag van de mannen:

  1. Etixx-Quickstep
  2. BMC
  3. Orica-BikeExchange
  4. Sky
  5. LottoNL-Jumbo
  6. Movistar
  7. Giant-Alpecin
  8. Katusha
  9. Astana
  10. Verandas Willems
  11. AG2R-La Mondiale
  12. Cycling academy team
  13. CCC Sprandi Polkowice
  14. Kolss-BDC
  15. Skydive Dubai Cycling
  16. Vino-4Ever SKO
  17. Stradalli-Bike Aid

Related posts

Leave a Comment