My killerbody motivation #1


Afgelopen ben ik begonnen met het killerbody dieet. Van het woord dieet ga ik over het algemeen gruwelen, maar aangezien ik nu toch echt voorgoed wil afrekenen met overgewicht ben ik overstag gegaan om dit dieet te volgen. Of ik het twaalf weken lang volhoud is nog maar de vraag aangezien ik al drie dagen lang vrijwel continu honger heb.

Dat begint dan meteen al lekker’, denk je misschien wel, ‘meteen al klagen over hongergevoel. Je bent net bezig mens!’ Je hebt gelijk als je dat denkt, want dat zou ik ook doen.

Om heel eerlijk te zijn vraag ik me af wanneer het moment komt dat ik overstag ga en een vreetbui toelaat.

Op moment van schrijven heb ik namelijk een enorme drang om naar de keuken te lopen en alle chips op te eten dat daar op mij lijkt te wachten. Chips vind ik echt heerlijk, als het aan mij lag was het gezond, kwam je er niet van aan en kon je het opnemen in je dagelijkse voeding, maar helaas is dat het niet en schreeuwt het juist nog harder naar me nu ik zo’n rammelende maag heb.

Radeloos!

Waarom ik dit dieet dan toch volg? Eerlijk? Omdat ik radeloos ben! Ik ben radeloos over het feit dat ik bijna veertig kilogram ben afgevallen en dat het me maar niet lukt om nu op een goede verantwoorde manier (zoals ik dat voorheen deed) de laatste twaalf kilogram kwijt te raken.
Om af te rekenen met overgewicht hoef ik zelfs maar een paar kilogram af te vallen en dan ben ik er al. Als het puur om de cijfertjes op de weegschaal zou gaan tenminste. In principe is dat getal van 60 kg op de weegschaal niet noodzakelijk, maar je moet ook een doel hebben om naartoe te werken en aangezien ik niet kan uitleggen hoe ik er in mijn hoofd uitzie op het moment dat ik het helemaal prima vind hang ik er een getal aan.

Geobsedeerd

Voor een gezond gewicht zou ik 57 kilogram moeten wegen, maar dat vind ik dan weer een veel te grote sprong. Van de 7 naar de 6 is één ding, maar om dan nog in de 5 uit te komen…. Stapje voor stapje moet ik het doen, zoals ik dat (achteraf) altijd heb gedaan met afvallen, maar ik heb haast met er te komen. Waarom?

Mijn vijfjarige zoon lijkt geobsedeerd door afvallen en dun blijven.

Dat heb ik hem niet geleerd, maar hij ziet mij daarmee bezig en regelmatig zelfs worstelen. Soms laat hij mij door zijn ogen kijken en vaak bevalt me dat helemaal niet wat ik dan ‘zie’. Er is immers helemaal niets mis met een paar kilootjes meer dan ‘normaal’, alleen wil ík dat niet. Helaas denkt mijn zoon inmiddels dat (te) dik zijn niet goed is (wetenschappelijk is dat ook zo) en ik krijg hem maar moeilijk het verschil uitgelegd. Nu is dat gelukkig nog de leeftijd en is het ook lastig te begrijpen wat het verschil is tussen sporten/eten om je lekker te voelen en sporten/eten om dunner te worden. Ik geef toe dat ik het misschien wel verkeerd heb aangepakt wat betreft informatie (hoewel ik niet weet waar het misging), maar tegelijkertijd vind ik ook dat er niets mis mee is om je kind er bewust van te maken wat teveel of te slecht eten met je lichaam (en geest) doet en dat sporten heel erg goed voor je is. Heb je er goede ideeën over dan hoor ik het overigens graag.

Continu honger

Zoals gezegd heb ik vrijwel continu honger. Gisteren had ik vijf minuten na mijn avondmaaltijd al weer een behoorlijk knaag in mijn maag en ik was dan ook blij dat ik later op de avond nog een caseïne eiwit shake mocht, want anders had ik er uren over gedaan in slaap te vallen. Nu moet ik dan ook meteen maar toegeven dat ik gisteren echt te weinig heb gegeten als ik je kijkt naar het aantal kcal dat ik heb verbrand met wielrennen. Daar houdt het boek te weinig rekening mee vind ik en ik denk dat als ik naar de balans kijk van voeding en bewegen dat ik heel ver in de min ben uitgekomen. Maar goed, aangezien ik nu toch iets meer wil weten over honger hebben ging ik op internet op zoek naar antwoorden.

Ik heb de afgelopen 40 kg nooit (of zeer zelden) honger gehad en ken dit fenomeen niet zo goed. Dat is overigens meteen een reden om te twijfelen aan dit dieet, maar dat terzijde.

Hoewel er duizenden artikelen over zijn geschreven kon ik niet echt het antwoord vinden. Een teveel aan suiker wordt bijvoorbeeld genoemd, maar die ben ik nu juist aan het schrappen. Ik eet naar mijn mening zelfs te weinig koolhydraten. Dat ik te weinig eiwit binnenkrijg lijkt me sterk aangezien dit dieet meer dan genoeg eiwitten bevat. Te weinig drinken zou kunnen, maar dat heeft in het verleden nooit voor een knagende maag gezorgd, eerder lekkere trek. Ook sla ik geen maaltijden over en het stresslevel is redelijk stabiel op dit moment ;-). Slapen is nogal een issue de laatste tijd, maar daar kan ik weinig aan doen helaas en ook daarvoor geldt dat ik dat vaker heb gehad en nooit reageerde mijn lichaam daar zo op. O en Vezels krijg ik blijkbaar genoeg binnen. Dusssss… wat het is? Ik weet het niet, maar ik hoop dat ik er niet te lang last van heb. Overigens heb ik wel lekkere gerechten gegeten de afgelopen dagen dus daar zal het allemaal niet aan liggen of ik er wel of niet in slaag om twaalf weken lang te werken aan mijn killerbody.

Waanzinnige resultaten

Waarom dan toch deze blogpost? Eerlijk? Geen idee! Misschien wil ik wel onbewust mezelf aan banden leggen door ‘wereldkundig’ te maken dat ik met dit dieet bezig ben, want eerlijk is eerlijk er zijn mensen die waanzinnige resultaten hebben bereikt met dit dieet en deze leefwijze. Ik moet echter uitvogelen of dit ook míjn  leefwijze zou kunnen zijn. En mocht het toch niet wat zijn, de recepten die in beide boeken staan zijn heerlijk! Alleen moet ik er dan misschien iets meer van eten ;-).

 

Related posts

4 thoughts on “My killerbody motivation #1

  1. Wat schrijf je leuk!!
    En die laatste kilo’s…. Ik ‘voel’ je struggle…. ik ben heel benieuwd naar de resultaten van mkbm! Blijf je updates erover plaatsen? Leuk!!

    1. O en ja, ik blijf hierover posten. Meteen ook een blogstok achter de deur :-).

    2. Ik zie dat mijn antwoord niet is verstuurd. Ik ga er zeker updates over plaatsen. Ik heb er net weer eentje geschreven. Binnenkort online.

Leave a Comment