Nieuwe uitdagingen #elkedageenuur #3

Laat ik het weer eens hebben over mijn challenge #elkedageenuur. De laatste keer dat ik erover schreef zat ik in een dipje doordat ik mezelf, kennelijk, een te hoog doel gesteld. Natuurlijk had ik beter moeten weten dat het te hoog gegrepen was met mijn ziekte, maar toch was het tegenvaller toen ik werd teruggefloten door mijn lichaam.

Dat mijn lichaam voor iemand met ME vrij fit is kan ik niet ontkennen en ik prijs me zeer gelukkig dat ik niet meer continu op bed lig, maar ik kan ook niet ontkennen dat ook deze winter weer erg veel energie kost. De winter is elk jaar weer een dingetje en elke lente vergeet ik het weer. Dat is misschien maar goed ook, want dat betekent dat ik elk jaar weer die heftige periodes achter me laat.

Schade beperken

Terug naar #elkedageenuur, ik had een paar dagen dat het wat minder ging, maar daarna herpakte ik mezelf en ging ik verder met de challenge. Dat ik de 365 dagen niet volledig vol kon maken baalde ik enorm van maar dat probeer ik te vergeten ga ‘de schade’ beperken. Tien procent mag ik van mezelf missen en dat zijn nog best veel dagen over de rest van het jaar. Lukt dat ook niet dan moet ik weer een nieuw doel bedenken, maar voorlopig ga ik ervan uit dit naar de zomer toe wel gaat lukken mits ik niet nog een paar vervelende ontstekingen krijg zoals vorige maand. Zo’n ontsteking legt mijn lichaam dan toch een paar weken wat lam en is functioneren nog lastiger.

Dat ik van mezelf uiteindelijk 36 dagen missen is al een hele stap.
Ik wil mijn ME ‘experiment’ nog niet als mislukt zien door zes gemiste dagen.

Zwift

Gelukkig maar ook, want anders had ik na mijn laatste blogpost hierover al opgegeven en had ik me niet opnieuw ingeschreven bij de sportschool. Na die tegenvaller ben ik namelijk gaan nadenken en realiseerde ik me dat ik niet mijn #elkedageenuur trainingen kan blijven halen uit Zwift op de Tacx. Ik ben te fanatiek en maak mezelf daarmee kapot. Hoewel de Tacx me lange tijd uit de brand heeft geholpen merk ik dat ik te gemotiveerd ben. Dat is leuk als je een gezond lichaam hebt, maar ik moet mezelf ook regelmatig kunnen terugfluiten. gelukkig is de lente al een beetje begonnen, hoewel je dat op moment van schrijven niet zou zeggen. Zwift hou ik voorlopig dan maar even voor de pittige intervaltrainingen en de zware D3 trainingen, want die trainingen zijn voor mij bijna niet te doen op de weg. Ach, ik zou Zwift toch ook wel missen en daarbij staat zwiften met Laurens ten Dam bovenaan mijn bucketlijst van 2017!

Fietsen

De rustige trainingen op de gewone fiets begonnen me een beetje de keel uit te hangen, hoewel het wel lekker was om via Storytel boeken te luisteren tijdens de challenge. Zo luisterde ik naar Adem van Abbi Glines (daarvan kan ik zeggen dat een licht erotiserend boek op de fiets niet echt werkt) en Het meisje in de trein van Paula Hawkes (een thriller op de fiets luisteren werkt echt prima). De wind was echter soms zo pijnlijk dat ik mezelf soms vervloekte en het al veel eerder had willen opgeven. Ritjes die ik op de racefiets zo heerlijk vond werden ‘moetjes’ op de hybride en zelfs de elektrische fiets. En als fietsen op de elektrische fiets al een opgave is dan wordt het tijd voor een andere uitdaging!

Sportschool

Ik ben er een tijdje uit geweest, kon de motivatie niet meer vinden om te gaan, maar inmiddels heb ik besloten het opnieuw te proberen. In de afgelopen jaren is gebleken dat de sportschool uitstekend werkt voor wat betreft gewicht verliezen. Ik kan die laatste kilo’s niet echt naast me neerleggen, zeker niet nu ik in de afgelopen maanden toch weer behoorlijk ben aangekomen door mijn medicijnen. Vijf kilogram erbij is toch jammer!

  • De maandag is mijn cardio dag. Die training mag ik invullen zoals ik dat wil. Laat mijn energie het toe dan wordt het een pittige training, maar is mijn lichaam moe van het weekend dan mag ik het rustig aan doen van mezelf. Als het prachtig weer is wordt dit uiteraard een racefietsdag.
  • De dinsdag is mijn vast yoga dag. De tijd doe ik voor het uur tekort kom vul ik aan met een rustige cardiotraining. Dit is niet in te ruilen voor een racefietsdag.
  • Woensdag is voor wat betreft de sportschool een rustdag, maar het is wel een haal en breng dag voor wat betreft school en balletles dus ik ga ver over dat uur bewegen die dag.
  • De dinsdag is mijn vast yoga dag. De tijd doe ik voor het uur tekort kom vul ik aan met een rustige cardiotraining. Dit is niet in te ruilen voor een racefietsdag.
  • De maandag is mijn cardio dag. Die training mag ik invullen zoals ik dat wil. Laat mijn energie het toe dan wordt het een pittige training, maar is mijn lichaam moe van het weekend dan mag ik het rustig aan doen van mezelf. Als het prachtig weer is wordt dit uiteraard een racefietsdag.
  • De donderdag is voorlopig nog een cardio dag, maar zal uiteindelijk mijn vast fietsdag op de racefiets worden. Een D1 training zal dit voornamelijk zijn, maar ook hiervoor geldt dat ik me laat leiden door mijn lichamelijke gevoel en of ik alleen fiets of met mijn fietsmaatje.
  • Wat betreft de vrijdag heb ik meestal plannen voor een zeer rustige cardiotraining waarbij ik net over de 60% van mijn maximale hartslag zal trainen. De vrijdag kan echter ook zo’n dag zijn dat ik denk: ‘Ach, ik mag er 36 missen.’ ;-).
  • Het weekend plan ik niet tenzij ik een toertocht heb en dan valt de vrijdag wat betreft sporten af. Ik heb er twee op de planning staan. Ik zou er eentje van 160 km doen, maar die is teruggeschroefd naar 110 km, omdat ik alsnog niet in training ben voor de Elfstedentocht.  Nog steeds een beste afstand trouwens die 110 km.

Luisteren naar het lichaam

Ik geef toe dat dit ook best pittig klinkt, maar ik zal letten op hoe mijn lichaam reageert op alles. Voorlopig lijken de rustige cardiotrainingen me energie te geven, zeker als ik dat aansluitend aan naar school brengen doe.

Ik heb de volgende afspraak met mezelf gemaakt dat ik het tien minuten probeer en als het dan echt niet gaat ik naar huis mag.

Ik ken mezelf goed genoeg om te weten dat het dan ook echt niet gaat. Het blijf een zoektocht naar de juiste balans en hoewel ik er erg veel zin in heb ooit weer krachttraining te gaan doen waag ik me daar nu nog niet aan, tenzij ik een schema vind waarbij ik alle sets maar eenmaal hoef te doen en niet eindeloos herhalen, want herstellen van krachttraining is lastig. Dat geldt overigens ook voor een pittige intervaltraining waarbij er veel wordt gevraagd van mijn spieren.

 

 

Related posts

Leave a Comment