Lyrica maakt me dom! – Nieuwe poging – Stoppen met Lyrica?! #5

Ik ben echt zo volledig klaar met het ‘verliezen van mijn geheugen’. De simpelste dingen kan ik niet meer onthouden en mijn linkerhand is meer notitieboek dan ooit. Zelfs dan is het geen garantie dat ik het onthoud, want vaak vergeet ik dat er op mijn hand staat dat ik iets moet onthouden en toepassen. Zo heb ik nu een naam op mijn hand staan om niet te vergeten dat ik vanavond een afspraak heb. Heel even heb ik zitten denken om haar te vragen of ze het me wil helpen onthouden, maar er gaan ook al een wekker en twee agendameldingen af vanavond dus dat moet goed komen. Hoop ik! Als het niet zo triest was zou ik het uitermate lachwekkend vinden.

De vorige keer is mijn poging erg slecht afgelopen. Ik heb immens veel pijn gehad en om heel eerlijk te zijn is de pijn nog altijd niet weg. Een aantal dagen geleden besefte ik me echter dat ik tóch van dit middel af wil en besloot een pilletje minder te nemen. Ik ga weer net als de vorige keer proberen af te bouwen en er maar weer het beste van hopen.

Ik wil mijn hersens terug

De afgelopen dagen had ik gewoon pijn en toen besloot ik dat ik wil weten of mijn theorie over de Lyrica klopt. Ik neem daar echter wel een risico mee en hoop dus dat ik ongelijk heb. Mijn theorie is namelijk dat er gewoon een chronische ontsteking in mijn kies zit en dat die onderdrukt wordt door de Lyrica. Volgens mijn tandarts kan dat niet en ik wil weten of dat waar is. Daarbij vind ik dat de medicatie net niet goed genoeg werkt om er volledig vertrouwen in te hebben. En als laatste wil ik mijn hersens weer terug. Ik was iemand die altijd alles onthield en nu vraag ik me soms af of niet dement aan het worden ben. En dat is géén grapje! Ik vergeet veel teveel de laatste tijd, zorgwekkend veel. En daarbij begint het getal op de weegschaal weer naar de 80 kg te gaan. Ik hoef daar niet zo heel veel meer voor te eten ben ik bang.

Boos en verdrietig

Ik ben gewoon boos. Ik ben gewoon heel erg boos! Maar eigenlijk ben ik gewoon heel verdrietig. Ik ben boos en verdrietig omdat de Lyrica me iemand maakt die ik niet ben. Heel stom voorbeeld: laatst heb ik een spelletje gespeeld en ik zag het gewoon niet. Ik zag niet meer wat ik moest doen. Uiteindelijk viel in één van de laatste rondes het kwartje en bleek ik het onbewust juist heel goed te zien. Uiteraard wel verloren, want ik win nooit van mijn man omdat hij alles ziet. Hij weet hoeveel kaarten er in het spel zijn, hoeveel eruit zijn en hij zie routes. Voor wie het kent: we speelden Ticket to ride.

Daarna dacht ik heel even bezig te gaan met mijn planbord. Ik wil daar iets mee voor mijn nieuwste boek, die soms een grote puzzel lijkt. Sta ik voor het bord, zie ik het niet. Ik zie niet wat ik wil, waar ik heen wil en hoe ik er kom.

Boeken lezen
komt maar weinig van terecht de laatste tijd, want ik zie de letters niet zo goed en ik sla de informatie niet meer op. De krant lezen gaat niet want het nieuws komt niet binnen, in deze tijd misschien maar goed ook ;-).Schrijven gaat ook niet, op wat bloggen na, maar dat levert geen boek op. Doelloos op de iPhone kijken is niet mijn ding, ik haat het, maar ik doe het wel want ik kan verder helemaal niets.

Vorige week heb ik twee verhitte discussies gehad over politiek, maar kon mijn standpunten zeer slecht verdedigen omdat ik klem gesproken werd. Terwijl ik het allemaal heel goed weet.

Iets aan mijn kinderen uitleggen? Dat gaat soms zelfs niet. Ik kan soms niet eens Jip en Janneke taal begrijpen, laat staan uitleggen. Een paar dagen later wist ik het verschil niet meer tussen de oppositie en coalitie en kon ik over de kleinste dingen niet fatsoenlijk nadenken. Beslissingen nemen was vrijwel niet te doen. Zélfs een andere weg naar balletles bedenken was teveel van het goed, terwijl ik de wegen hier best goed ken. Nee, het is één groot drama! Het lijkt alsof mijn IQ van ver boven de 125 gedaald is naar 70-80. Verschrikkelijk vind ik het.

Tijd om dus mijn leven weer terug op de rails te zetten, ik ben er klaar mee! Dus ben ik begonnen met het minderen van de medicijnen en ga ik op controle naar de pijnpoli in ziekenhuis Rijnstate in Velp. Ik heb twee weken de tijd om te kijken of ik meer pijn krijg en kan dat met de arts overleggen wat een andere stap misschien is. Ondertussen hoop ik dat mijn theorie totaal niet klopt, want Pasen komt er aan en Pasen staat bij mij synoniem voor lijden. Niet het lijden van Jezus (aan het kruis – met alle respect), maar het mijne. Ik heb de afgelopen jaren heel erg vaak ontstekingen gehad in het paasweekend. Helpt me dus hopen dat het dit jaar aan mijn neus voorbij gaat.

 

Related posts

Leave a Comment