Ik kon me niet bedwingen en ging hardlopen

Steeds weer vergeet ik het, hoe vreselijk uitgeput ik raak van hardlopen. En toch kan ik niet zonder. Schreef ik laatst nog dat ik het hardlopen miste, gisteren kon ik mezelf niet inhouden en starte een widget op mijn Garmin met daarop de eerste sessie hardlopen. 

Dat een goede basisconditie een groot voordeel is bleek wel weer, want mijn wandeltempo lag boven de zes kilometer per uur en mijn hardlooptempo af en toe rond de tien kilometer per uur. Shocking!

Pijntjes

Het wielrennen betaald zich terug blijkt wel. Maar goed, ik had wel allerlei pijntjes overal en nergens en ik vreesde al voor een blessure. Ja, bij “les” 1 al! Dat mijn hamstring nog steeds zeer kwetsbaar is bleek wel. Daarbij deden mij voeten in de holte tussen de voor- en de achterkant pijn en voelde ik bij tijd en wijle mijn kuiten. Mijn bekken en heupen deden wonderwel helemaal geen pijn.  

Geweldig goede benen

Het was heet gistermiddag en ik verwachte er echt helemaal niets van, maar al vrij snel merkte ik dat mijn benen goed waren en ik had helemaal geen last van mijn ademhaling. Nu was de luchtvochtigheid gisteren ook maar 45% dus dat scheelt.

Lang leve (betrouwbare) ouwe meuk

Ik had weinig kleding aan en er was geen plek voor mijn iPhone (die tegenwoordig een stootbumper heeft en maatje koelkast is geworden) dus ik was maar wat blij met mijn Save Me armband.

Gelukkig deed mijn oude iPod Shuffle het ook nog (zo’n stomme mp3 speler die ik nog geen twee maanden via Ali Express heb zei binnen vier seconden Hello en Goodbye, hij belandde bijna in de prullenbak) en toen ik eenmaal oude iPhone oordopjes had gevonden kon ik op pad. De muziek keuze was helaas beperkt tot Nederlandse muziek (De Standaards van Spits), maar daardoor ging ik ook niet tot het randje.

🎶In den beginne. In den beginne. In den beginne was er niets. En toen kwam jij.🎶

Hoorde ik Bram Vermeulen zingen en ik vond er zowaar een heerlijke cadans op. De zon scheen, de lucht overwegend blauw en ik voelde alle vermoeidheid uit mij wegvloeien. Tot vanmorgen!

Selectief geheugen

Ik was vergeten hoe waanzinnig uitgewrongen ik me altijd voelde, de dag na een rondje hardlopen. Vandaag was dus ook niet anders. Of ik heb gewoon een pesthumeur omdat ik klaar ben met deze energieverzwelgende hitte. ‘Hoe kan het dat ik dit steeds weer vergeet?’ vroeg ik me afgelopen winter ook al af, een dag na hardlopen toen ik  mezelf ook al niet meer kon inhouden. Het punt is: ik heb een doel en ik wil dat hoe dan ook behalen. Daar heb ik het hardlopen voor nodig. Voorlopig steek ik dan ook mijn hoofd ik het zand en houd ik het op toeval. Waarom zou mijn lichaam ook hierin niet  kunnen veranderen?!


Grote positieve gezondheidssprongen

Ik heb de afgelopen maanden zulke grote sprongen gemaakt wat betreft mijn gezondheid en energielevel. Het kan dus ook best zo zijn dat ik lusteloos ben door het weer en dat ik gewoon “ouderwets” chagrijnig ben en dat ik me verveel. Daar houd ik het gewoon even op!!!

Ik ga morgenavond of vrijdagochtend dan misschien ook een nieuwe poging doen. Min tien kilo in vier dagen gaat niet meer lukken, maar mijn doel iets verderop gaat wél lukken. Wat dat is? Dat vertel ik later. Ik ga verder met me vervelen en chagrijnig zijn. 😜

 

Related posts

Leave a Comment