Dat geheugen toch ook – opbouwen Gabapentine #5

De hele week al houd ik via de Ziggo app Eurosport in de gaten wanneer de ploegenpresentatie voor de Tour de France is en ergens diep in mijn geheugen moet ik hebben opgeslagen wanneer het precies was, maar toen ik gisteravond even in de keek of er wielrennen op tv was bleek ik een kwartier te laat te zijn voor de laatste ploegpresentatie. Oftewel, ik was véél te laat voor de hele presentatie. Dat begint dan al lekker voor wat betreft verslaggeving van de TDF op mijn website. 

Ga ik elke dag bloggen over de TDF? Dat is de planning wel, maar gezien het feit dat er op dit moment iets broeit in mijn mond dat verdacht veel lijkt op een ontsteking durf ik er niet prat op te gaan. Net nu ik grote stappen wil gaan zetten voor mijn roman Tijdrit (waarin deze Tour een immens grote rol speelt) krijg ik dat weer.

Hopelijk is het een ‘stuiptrekking’ en vals alarm. 

Vandaag (het is ver na twaalven wanneer ik dit post) wordt het een drukke dag. Samen met de kinderen ga ik de fotocamera van mijn vader terugbrengen naar Rijssen. Met de trein goed voor meer dan anderhalf uur reistijd enkele reis. Echtgenoot gaat op racefiets en ziet ons daar. Terug gaat hij wel mee met de trein, maar dan nog blijft het een roteind.

Met een beetje geluk is het mogelijk om onderweg met behulp van de WiFi in de trein en de Ziggo app om alsnog verslag te doen van de ploegenpresentatie. Zo niet, dan moet ik vanavond alsnog aan de slag.

Nu ga ik een nieuwe poging doen tot slapen. De Tramadol begint zijn werk te doen en ik voel me inmiddels ook wat slaperiger. Dit is de vierde slapeloze nacht sinds zondag. Alleen maandagnacht heb ik overheerlijk geslapen, de rest heb ik tot diep in de nacht wakker gelegen. Vandaag maak ik er maar even gebruik van om weer even een persoonlijke blog te schrijven.

Ik zal zien wat de dag van… uhm vandaag zal brengen.

Related posts

Leave a Comment