Culturele dag in Middelburg 

Vanmiddag stond er van alles op de planning om te gaan doen in Middelburg, maar toen we bij ons eerste doel aankwamen leek het in de verste verte niet op wat we dachten. Op weg naar het tweede doel reden viel de regen met bakken uit de hemel dus dat begon lekker. 

Plek nummer 1 om naar toe te gaan was een wielercafe aan de rand van Middelburg. We reden al verkeert doordat de navigatie niet meteen deed wat hij moest doen, vervolgens het adres voor het gemak vergat en echtgenoot een andere straatnaam noemde. Een beetje foutje van hem, een beetje een foutje van mij en verder een ellendige telefoon die nog altijd niet kan tippen aan oude vertrouwde wegenkaarten. Maar aangezien we die niet hadden en ik een soort van navigeerde is het uiteindelijk toch mijn schuld. Ik beken!

Hoe dan ook: toen we op de plaats van bestemming kwamen bleek het er één grote puinhoop te zijn. Het café zat er waarschijnlijk wel, maar de buurt en de winkel zagen er zeer aftands uit dat we hebben besloten de auto niet eens te verlaten. We reden door naar P+R Middelburg. Een meevallertje was dat het parkeren gratis was, de tegenvaller dat het knetterhard regende. Natuurlijk had ik juist vandaag geen jas mee, maar alleen een dunne trui die veel water zuigt. Dussss…

We konden via het station naar de andere kant, maar aan die kant regende het net zo hard. Rennen doen we niet aan dus we werden nat. Hoe verrassend! Ik had er flink de pest in en toen we heel even stilstonden onder een luifel herkende ik de bibliotheek van Middelburg. De prachtige bibliotheek van Middelburg!!! 

We zijn vijf jaar geleden ook in die bibliotheek geweest en mijn geheugen wist nog exact de weg naar het toilet te vinden. Echtgenoot zei: “Wat ik met routes heb dat heb jij met toiletten.” En ik zei: “Nou, dat komt meer door het feit dat dit een bibliotheek is.” Meteen vervolgde ik echter: “Je hebt wel gelijk, ik onthoudt toiletten nu eenmaal goed.”

Terwijl echtgenoot naar het toilet ging lieten de kinderen mij alleen in het leescafé. Geef mij ook zo’n café! We hebben weliswaar een café onder de bibliotheek maar dat is toch écht anders! 

Een kopje koffie verder moest ik naar het toilet en toen zag ik de pracht van deze bibliotheek pas echt. 

Wauw, ik ben verliefd op bibliotheek Middelburg. 

Wij hebben er eentje die vele maken groter is, maar deze heeft een prachtige afdeling voor de jeugd. 

Gelukkig klaarde het al snel weer op en konden we na het kopje koffie en de plasstop door naar de geplande rommelmarkt. En ja, het was met recht een rommel markt. Vreselijk. 


Daarachter echter was een prachtige galerie waar we met de kinderen een hele tijd hebben rondgekeken. Toen we vertrokken was alles ook nog heel. Er waren diverse schilderijen te koop waaronder een schilderij waar je letterlijk allemaal figuren en mensen kon zien. Het is jammer dat ik geen foto heb gemaakt met de iPhone, want het was gewoon een rood doek (en oranje) met daarin lijnen geverfd. En in die lijnen kon je zien wat je wilde. 

Maar goed, er hingen ook schilderijen waarin je min of meer niets zag. Of beter gezegd: waarin je kunt zien wat je wílt zien. 

Dat vond Elize dus echt wel heel bijzonder en er waren er een aantal van waar we serieus naar keken en beschreven wat we zagen. 

Die man van de galerie vond het geloof ik wel bijzonder dat onze kinderen plezier beleefden aan een gallerie. 

Het schilderij dat ik wel wilde hebben (afgezien van die andere zeven) kost 2250 euro. Ik zei tegen hem dat zoiets nog maar even moet wachten, want met twee kinderen in huis is dat niet slim. Zei hij: ‘Nee inderdaad, ze steken er zo een vork in.’ Ik zeg: ‘Nou een vork zal nog wel mee vallen, denk het niet.’ Hij heel quasi nonchalant: ‘Niet?’ Dus ik zeg: ‘Neuh, eerder een schaar ofzo.’ 

Een galeriehouder met humor die niet bang is voor kinderen. Tis toch wat! 

De kinderen waren sowieso op de culturele toer vandaag, want nadat we even op de kermis waren geweest en in de abdij van Middelburg (prachtig overigens) vroegen we voor de grap of ze naar het museum wilden. 

Ze zeiden zowaar ja en ze verbaasden ons enorm toen ze er helemaal in opgingen. De speurtocht hielp ook mee. 


Voor hen hoefden we niet te betalen en dat vonden ze geweldig. Ach, als er de museumjaarkaart hadden gegeven ook niet, maar het gaat om het idee. 

Vier verdiepingen telt het Zeeuws museum en op die vier verdiepingen ga je op zoek naar fragmenten van museum items. Valt niet mee, kan ik zeggen ;-). Leuk is het wel! 

De fotofragmenten hebben ze in een een harmonica boekje gedaan en vormgegeven als een iPhone. Heel erg leuk bedacht en ook goed voor mijn geheugen. NOT! 

Inmiddels had ik waanzinnige spierpijn en dat gestruin maakte het niet veel beter dus werd het tijd om weer richting de camping te gaan. 


Aangezien ze vandaag erg lief zijn geweest was het vanavond friettijd. 

Echtgenoot wist na vijf jaar in een keer de friettent, waar we eenmalig wat haalden, te vinden! 

Terug bij de caravan hebben we lekker gegeten. Ik was uitgeput dus had een klein dutje nodig terwijl de kinderen lekker speelden en echtgenoot klusjes deed. 

Er werd opnieuw voorgelezen uit Sjakie en de chocoladefabriek en toen de kinderen eenmaal op bed lagen hebben wij monopolie gespeeld. 


Tegen elf uur hebben we de boel on hold gezet. Ik had 22 miljoen op mijn creditcard en ook echtgenoot had er nog teveel op staan om een faillisement binnen een uur te verwachten. Later dus maar verder spelen. En nu? Nu is het watermeloen tijd en daarna bedtijd.  

Related posts

One thought on “Culturele dag in Middelburg 

  1. Chantal

    Jeej de lang gewenste frietjes! Hoop dat het weer jullie mee gaat zitten.

Leave a Comment