Dagje Deltawerken 

Het was de planning dat we vandaag een rustig dagje zouden hebben in en rond het kampeerterrein, maar aangezien er slechte dagen aan lijken te komen vond ik het een beter plan om naar de Deltawerken te gaan. Die fotografeer je nu eenmaal het mooist met een blauwe lucht erboven. 

De emmertjes en de schepjes gingen ook achterin de auto, maar het was niet onze planning om naar het strand te gaan. De kinderen dachten daar anders over. 

Echtgenoot heeft vanmorgen hardgelopen en is er achter gekomen dat onze camping tegenwoordig afgebakend is door hekwerk. Dat is niet geheel onlogisch, aangezien het al failliet verklaard was, maar toch… 

Welkom op fort de Witte Raaf. 😉 

Het koste hem uiteindelijk toch wat tijd en moest vier extra kilometers lopen. Voor hem geen probleem wat mij betreft. 😛

Nadat we een laat ontbijt hadden genuttigd besloot ik geen zin te hebben in een compleet luie dag rond het huisje en stelde voor om op pad te gaan. Echtgenoot had er oren naar. Beide kinderen hadden geen keuze. Niet veel later stonden we vlakbij Neeltje Jans en keken we uit op de Deltawerken. Aangezien het hier lekker waait werden we ook getrakteerd op schuimkoppen, hoewel minder dan gehoopt ;-). 

Kan ik nog wat storm bestellen voor deze vakantie? 

Ik was trouwens alweer vergeten dat de Tour de France hier een etappe had, maar de gemeente Zeeland zorgt er zelf wel voor dat dit niet vergeten wordt, ze hebben er een podium neergezet. 


Zoon vond het erg leuk om een zandengel te maken, ik verwacht straks overal zand te vinden en dus zal hij onder de douche moeten. Daar zal hij blij mee zijn! 

Hij was overigens zeer onder de indruk van de windturbines hier. Echtgenoot hoefde hem maar eenmaal uit te leggen waarom hij zo’n kabaal maakt en kon het zijn zus dus prima uitleggen toen haar vraag kwam waarom hij zo’n kabaal maakt. Handig zo’n wandelende ouderwetse platenspeler, je weet dat vroeg of laat de vraag herhaalt wordt. 

Terwijl echtgenoot samen met dochter aan het klimmen was over wat groot uitgevallen stenen waren zoon en ik ons aan het vervelen. De 8gb fotokaart zit inmiddels dan ook zo goed als vol. 

Ik probeerde zoonlief al wat fotografie bij de brengen en het is duidelijk dat hij (net als ik) voorkeur heeft voor microfotografie. 

De afdruk van de camera in mijn gezicht is inmiddels weggetrokken. 

Aangezien het inmiddels te laat werd voor het tweede plan besloten we even naar het strand van Banjaard te gaan. We vonden er ons toekomstige huisje. Voor als we met pensioen zijn zeg maar. We riskeerden er een boete van 4000 euro, maar de politie was niet in de buurt. Scheelt weer en de braam was heerlijk, aldus dochter. 


Op een veld achter Banjaard plukten we een bescheiden bosje bloemen. Al met al was het een leuke ‘rustdag’. 

Related posts

Leave a Comment