Hardlopen in Zeeland deel 4 – richting Veere 

Ik zou bijna zeggen dat ik goed op dreef ben met hardlopen, het gaat verbazingwekkend goed zelfs, en ik vind het zelfs leuk om weer zo goed bezig te zijn. Ik weet ook weer precies waarom ik er zo hield, van hardlopen. 

Hardlopen. Wat is het alleen al heerlijk om er weer over te kunnen bloggen, ik heb ook dat echt gemist. Het is inmiddels een jaar geleden, op dezelfde dag dat Tom Dumoulin won in Andorra tijdens de Tour de France, dat ik ermee stopte uit pure noodzaak, maar 

het toeval wil dat ik er door het slikken van nieuwe medicatie een gelukje bij een ongelukje onstond. 

Dat gelukje is dat een bijwerking van Gabapentine is dat ik meer energie heb tegenwoordig. Of het is allemaal gewoon één groot toeval dat ik energieker ben dan de afgelopen twintig jaar. 

Het enige waar ik het nog aan kan toedichten is dat de hoeveelheid stress de afgelopen jaren is afgenomen. Niet omdat het kon, maar omdat het moest ;-). 

De aangezichtspijn slash zenuwpijn heeft me geen windeieren gelegd en ik ben blij met alle stapjes vooruit, met name met deze grote stap. 

Ik wil nog niet te vroeg juichen en ben blij met de afgelopen week. Deze vier keer hardlopen heb ik toch maar mooi ‘in the pocket’! 

Net zoals alle andere dagen starte ik ook gisteren vanuit onze stacaravan. Het enige verschil was dat ik eerst anderhalve kilometer wandelde tot aan het punt dat ik ging hardlopen. Aangezien ik maar vijf kilometer “ren” en aangezien ik zo dicht mogelijk bij Veere wilde komen moest ik eerst een stukje wandelen. Voor mij geen probleem hoewel ik me wel een beetje voor Jan Joker voelde lopen euhm wandelen. Ik moet echter niet teveel willen! 

Ja, ik heb geleerd van mijn afgelopen (vijf)tien pogingen om op te bouwen. 

Dat wil overigens nog niet per definitie zeggen dat ik niet opnieuw de fout in kán gaan. Het zal alleen iets minder snel gebeuren en áls het al gebeurt minder vernietigend dan de vorige keren. Neemt niet weg dat ik goed ben in stappen in valkuilen. 


Daar probeer ik echter zo min mogelijk aan te denken en zoveel moeilijk te genieten van wat lukt en dat laatste heb ik gisteren uitgebreid gedaan! Opstarten was weer lastig, ik wilde liever in bed blijven liggen, maar ik weet ook dat elke gemiste dag er eentje is en dat ik toch de dag op moét starten. Dan maar meteen op de goede manier! 

Eerst wandelen dus en daarna lekker tussen de bomen richting Veere gelopen. Met heerlijke muziek in mijn oren liep ik ineens bijna vier minuten achter elkaar. Ik werd teveel afgeleid om het door te hebben en het voelde zo waanzinnig ‘easy peacy’. Heerlijk! Ja, ik voel me bijna euforisch. Zeg nu niet dat het een valkuil is, dat weet ik. Maar 

om vooruitgang te boeken moet je wel stappen nemen om vooruitgang te kunnen boeken

en dat weet elke sporter. Het is nu zo’n 30 uur later en ik heb er geen naweeen van gehad dus ik neem aan dat het geen problemen meer gaat opleveren. Die vervelende spierpijn die ik na mijn eerste hardlooprondje heb gehad heb ik na al die andere rondjes niet eens gevoeld. 


Helaas was het naar de volgende jachthaven gisteren iets te ver en moest ik vlak ervoor alweer terug. Ik heb nog een week hardlopen te gaan dus wie weet ga ik nog een keer en wandel ik eerst nog een klein stukje verder. 

Na het hardlooprondje zijn we nog in Vlissingen geweest en daar hebben we erg veel gewandeld. Al met al stond de Vivoactiv HR+ gisteren aan het einde van de dag op 20 kilometer. 

Related posts

2 thoughts on “Hardlopen in Zeeland deel 4 – richting Veere 

  1. Chantal

    Geweldig om te lezen. Ik krijg ook zin in vakantie!

    1. Ik kan het je hier zeker aanraden hoor.

Leave a Comment