Mooi, lief kind – een pestverleden

Lieve jij, mooi kind op die foto

Pestherinneringen

Ja je bent inderdaad mooi, ook al ben je wat dik. Kijk nog eens wat beter, mooi lief kind: je bent niet de enige. Zie je het wel? Er waren meer kinderen wat dikker, inclusief je pesters mooi lief kind. Je dacht dat je het verleden achter je had gelaten, totdat je de foto uit de doos pakte. Toen kwam de schok. Of kwam die pas toen je de foto op Facebook plaatste? Kwamen daardoor de herinneringen, die je zo lang geleden hebt weggestopt, harder op je af dan je had verwacht? Dacht je écht dat je het had verwerkt mooi lief kind? Het verleden houdt je meer in je macht dan je denkt mooi lief kind. Het verleden is niet zomaar uit te wissen.

Gekwetst

Waarom moesten ze jou toch steeds hebben, wat was er mis met jou mooi lief kind? Was je dan zoveel anders dan zij? Was het omdat je niet voor jezelf durfde op te komen, of wilde je niet voor jezelf opkomen? Wilde je de anderen misschien niet kwetsen? Waarom liet jij jezelf dan toch zo kwetsen? Waarom kwam je wel op voor de andere kinderen die werden gepest, maar knokte je niet voor jezelf mooi lief kind?

Kun je het pestverleden achter je laten?

We zijn nu bijna vijfentwintig jaar verder*, maar na het toevoegen van je oud klasgenoten – ze toe te voegen aan je “vrienden” lijst en dus toe te voegen aan je huidige leven –  komt het oude zeer toch weer boven. Net als die allesoverheersende twijfeling, de twijfel aan jezelf, de vraag of je wel goed genoeg bent want dat was je toen immers ook niet. Waarom zou je dat nu dan wel zijn? Vijfentwintig jaar lijkt een eeuwigheid, maar is misschien niet genoeg om over een pestverleden heen te komen. Of toch wel mooi lief kind?

Waarom toch die twijfel?

Voor mij was en ben je perfect zoals je bent. Je bent inmiddels een goede moeder, een lieve echtgenote, je bent goed in wat je doet en je bent nog net zo mooi als toen lief groot kind. Je bent volwassen, maar voelt je op dit moment toch weer zo klein. Waarom toch die twijfel mooi lief kind?

Ontroering

Vol ontroering wrijf ik met mijn vinger over de vergeelde foto, kijk naar je ogen en herinner me weer zoals je was. Lief, zacht, intelligent, mooi en perfect. Waarom zagen zij jou niet zoals ik je nu zie? Waarom zag jij jezelf niet zoals ik je nu zie. Je was geweldig toen en dat ben je nog altijd. Voor anderen was en is het misschien niet mooi en goed genoeg, maar uiteindelijk ben jij degene die tevreden moet zijn mooi lief kind, niet zij.

Spiegelbeeld

Mijn lieve, mooie spiegelbeeld je bent perfect voor mij, maar toch zie ik weer dat onzekere meisje dat elke dag werd gepest, dat werd getreiterd en het gevoel had het leven niet waard te zijn. Vergeet hoe het vroeger was, laat het achter je. Verwijder de foto om de confrontatie niet aan te gaan of bedenk je dat dat toen was en dat nu nu is. Onthoud dat je toen recht had om te leven, maar nu nog altijd even veel. Zij namen toen de beslissing over je gevoel, nu is het je eigen keuze. Kies voor vrijheid mijn lieve mooie kind en je zult stralen als nooit tevoren.

Ps. Bij het schrijven van dit stukje had ik mijn eigen foto in handen, niet de foto die uitgelicht is. Om meerdere redenen wil ik niet mijn eigen foto publiceren.

*Ook dit is een oudere blog.

Bron: Flickr.com – Skipology
Bron: Flickr.com – Phoney Nickle

Related posts

Leave a Comment