Knooppuntenroute 137306 – rondje met Els

Knooppuntenroute 137306 – rondje met Els

Vandaag helaas geen ritje met Els, want op het moment dat deze blogpost verschijnt ben ik met mijn zoon mee op schoolreisje in het Kröller Müller museum (dat heel toevallig ook nog eens op mijn bucketlist staat voor dit jaar). Vorige week zijn we echter wel samen op pad geweest.  Ik moet eerlijk toegeven dat ik een zeer ernstig energiegebrek had vorige week en misschien beter had kunnen afzeggen, maar dit soort dagen zijn me toch een beetje heilig en wilde ik toch graag gaan. Warrig brein Op een bankje…

Ik mis het hardlopen

Ik mis het hardlopen

Laatst schreef ik over mijn laatste hardloopwedstrijd. Dat is inmiddels bijna een jaar geleden en in dat jaar kon ik me eenmalig niet meer bedwingen en ben ik gaan lopen. Wat vielen die 3,5 kilometers tegen zeg, maar het was ook heerlijk. Ook nu kan ik me maar moeilijk inhouden om opnieuw mijn hardloopschoenen aan te trekken en te vertrekken voor een nieuwe poging een vijf kilometer in de benen te krijgen. Of ik dat doe? Dat weet ik nog niet. Ik mis het hardlopen voornamelijk op de dagen dat…

Hoera geen depressie

Hoera geen depressie

Al wekenlang twijfel ik of ik opnieuw in de greep ben gekomen van het zwarte beest. De zwarte wolf, die me met huid en haar wil verslinden of op z’n minst gemene sporen achterlaat waar ik nooit meer vanaf kom. Bij elke depressie die ik ooit had voelde ik me ellendiger dan ellendig. De wereld was zwart en ik zag zelden tot nooit een randje licht. Het is lang geleden, maar wanneer je een paar maal depressief bent geweest is er een grote kans dat het beest weer terugkomt. Momenteel…

Een wijze les – #elkedageenuur fail #2

Een wijze les – #elkedageenuur fail #2

Een aantal weken terug schreef ik in een blogpost waarom ik zo graag de challenge #elkedageenuur wil doen. Door mijn ziekte ME heb ik een enorm laag energielevel en mede daardoor loop ik elke dag weer tegen mijn eigen beperkingen aan. Om die reden is #elkedageenuur letterlijk een uitdaging voor mij. Ik wil dit elke dag doen om een denkbeeldige middelvinger uit te steken naar ME en dat lukte redelijk, maar gisteren stak ME een middelvinger uit naar mij. Voor het eerst in 65 dagen kon ik niet bevestigen dat…

Mijn brein is tot veel meer in staat dan mijn lichaam / ME 

Mijn brein is tot veel meer in staat dan mijn lichaam / ME 

Het is al even geleden dat ik kruipend naar het toilet moest, dagenlang niet uit bed kwam en moeite had met praten. Het is jaren geleden dat ik niet verder wilde, dat ik geen uitweg meer zag, van een viaduct wilde rijden omdat niemand mee begreep. Het is jaren geleden dat ik onmogelijk kon werken, dat ik mijn lichaam haatte omdat het niet in staat was te doen wat ik wilde, waar ik van droomde.  Een halve marathon lopen, ik droomde er jaren van, nee verlangde ernaar als bewijs van…

Vet als verdedigingsmechanisme

Vet als verdedigingsmechanisme

Hoewel ik de laatste weken goed op weg ben met mijn #elkedageenuur challenge lukt het me maar niet om mijn voeding op peil te krijgen. Net als elke winter heb ik ook dit keer een haast onbedwingbare drang naar slecht voedsel. Er is genoeg gezonds te vinden in de supermarkten, zelfs in de winter, maar ik hunker naar het spul dat ik maar beter niet kan eten wil ik mijn streefgewicht komend zomer behalen. Of misschien kan ik beter zeggen: mijn droomfiguur. Als ik het me goed herinner van de…

Onverwachter dan verwacht, monsters

Onverwachter dan verwacht, monsters

Het is een gegeven dat er vroeg of laat een terugslag komt, daar houd ik rekening mee en ben ik – min of meer – op ingesteld. Wanneer het dan daadwerkelijk gebeurt komt het tóch onverwachter dan verwacht en kan het me behoorlijk vloeren. Mijn ziekte, de aangezichtspijn en de angststoornis noem ik soms ‘mijn monsters’ en vandaag kwamen alle drie de monsters tegelijkertijd uit hun hok en kon ik niets anders doen dan toegeven aan hun grillen. Mijn doelen waren niet meer belangrijk. Het doet me wederom (voor de…

Energietekort

Energietekort

De laatste weken kan ik merken dat ik weer een ernstig energietekort aan het oplopen ben. Dat is vreemd overigens, want rond de tijd dat mijn laatste kiezen getrokken werden had ik weliswaar pijn, maar had ik ook energie. Juist nu ik aan de beterende hand zou moeten zijn (theoretisch dan) blijkt dat mijn lichaam er niet zoveel zin meer in heeft om me de dag door te slepen. Wonderlijk is dan overigens weer wel dat ik vanmorgen ver voor achten ben opgestaan en de was al had opgevouwen voordat…

Bij het begin beginnen

Bij het begin beginnen

Ook deze blogpost schreef ik voor Arnhemse Moeders. Hierin vertel ik over mijn leven tot nu toe. Terwijl de cursor al zeker twintig keer geknipperd heeft weet ik nog steeds niet wat ik precies moet schrijven. Dat er genoeg te schrijven is dat is een feit, maar of ik het in weinig woorden kan vermelden is maar de vraag. Laat ik anders gewoon bij het begin beginnen. September 1979 werd ik veel te vroeg geboren en gaf de weegschaal 1690 gram aan, ik woog iets meer dan anderhalf pak suiker….