Anyroad

Anyroad

In mijn vorige blogpost schreef ik over angst overwinnen en opnieuw de weg op gaan. Ik besloot toen om de fiets van echtgenoot uit te proberen om te zien of het een oplossing zou zijn voor mijn probleem.  Een hele tijd geleden had ik al een kortere stuurpen op zijn fiets laten zetten, maar tot dan toe was ik er nog niet aan toe gekomen hem daadwerkelijk te proberen. Lees: ik wilde er geen tijd voor nemen.  Al vanaf het moment dat echtgenoot die fiets kocht ben ik er verliefd…

Gran Fondo Rosa wat was je prachtig – #granfondorosa #2

Gran Fondo Rosa wat was je prachtig – #granfondorosa #2

Gran Fondo Rosa, wat wás je prachtig. Mooi in al zijn eenvoud, maar ook zwaar in al je beklimmingen. Weet je wat het is? Ik heb een haat-liefde verhouding met klimmen. Ik haat het branden van mijn longen, het piepen en knerpen van mijn ademhaling. Ik hou niet van het vreselijke branden in mijn benen en de snijdende pijn in mijn schouders. Ik verafschuw het dalen en zit dan met samengeknepen billen op mijn zadel. Maar wat houd ik toch van het heerlijke gevoel van overwinning. De wetenschap dat je…

De avond voor de Gran Fondo Rosa – #granfondorosa #1

De avond voor de Gran Fondo Rosa – #granfondorosa #1

Het is zaterdag 22 april 2017 22:05 uur. Morgen is het zover: de Gran Fondo Rosa 2017 (GFR17) wordt verreden. Een vrij simpele toertocht die vergeleken met Luik-Bastenaken-Luik maar weinig voorstelt. Toch zie ik er als een berg tegenop en dat heeft alles te maken met die desastreuze toertocht van twee weken geleden. Het feit dat mijn darmen rommelen en ik lichtelijk misselijk ben helpt ook niet echt mee. Rond het einde van het vorige jaar schreef ik me in voor de 160 km van de gfr17 met het idee…

Afkicken, zwemmen en wielrennen – stoppen met Lyrica?! #7

Afkicken, zwemmen en wielrennen – stoppen met Lyrica?! #7

Blijkbaar kost een ontsteking je lichaam uitwerken onwijs veel energie en wanneer je al een chronisch energiegebrek hebt is dat doffe ellende en garantie voor depressieve gevoelens. Zo had ik gisteren ook zo’n dag.

De smaak van bloed in mijn mond – QOM & gechickt

De smaak van bloed in mijn mond – QOM & gechickt

Afgelopen weekend was het weer zover. Het was heerlijk weer en ik kon geen enkel excuus bedenken om niet even het racemonster te pakken en er op uit te gaan, maar aangezien echtgenoot weer oproepdienst heeft kan ik niet echt ver van huis weg, het alternatief is dan rondjes rijden in de buurt. En met een beetje geluk ‘win’ ik dan nog eens een QOM. Gelukkig ligt er tussen Arnhem en Huissen een mooi stukje wegdek dat prima kan dienen als rondje om het hart sneller te laten pompen en…

Holland classic zwarte lus -gechickt

Holland classic zwarte lus -gechickt

‘Als ik nou nog een keer die vervloekte Posbank op moet, dan rijd ik vrijwillig het ravijn in’, dacht ik toen ik andere wielrenners mijn kant op zag komen. Maar… ineens herkende ik de weg in omgekeerde richting en realiseerde ik me dat ik rustig door kon fietsen. Die dag zou er geen Posbankklim meer komen.  Nou zijn de heuvels op de Posbank niet zo hoog, maar een gebroken nek is een gebroken nek. Of dat nou onderaan de Posbank is of in het ravijn van de Mont Ventoux. Zover…

Wielrennen: een gevoel van vrijheid

Wielrennen: een gevoel van vrijheid

De afgelopen tijd ben ik hier afwezig geweest. Ik had mezelf voorgenomen een maand niet te bloggen maar ja, bloggen is al sinds 2006 een favoriete bezigheid en kan ik er wel voor kiezen dit niet te doen maar daar heb ik alleen mezelf mee. Overigens is dit dan wel de enige site waar ik momenteel op blog. Ik wil namelijk graag mijn verhalen met jullie delen. Ook vandaag ben ik weer gaan wielrennen. Om heel eerlijk te zijn met een beetje tegenzin, want ik werd erg vermoeid wakker. Toch…