Hardloopschoenen aan de wilgen, afvallen door wielrennen

Een paar weken terug was ik echt helemaal klaar met het niet kunnen afvallen. Geen nieuws eigenlijk, want dat is al maanden, zo niet, al jarenlang zo, maar een paar weken terug besloot ik om het afvallen eens serieus aan te pakken met wielrennen. De eerste dertig kilogram verloor ik door hardlopen en krachttraining, maar de laatste twintig tot vijfentwintig wil ik verliezen door wielrennen.

Ik ben niet het type dat kan afvallen door minder te eten, daar word ik namelijk heel erg chagrijnig van. Een paar maanden terug besloot ik dat te doen met shakes en dat heb ik toch een halve week (of was het een volle week?) volgehouden. Toen werd ik weer dat vreselijke mens waar ik zo’n hekel aan heb. Het kwam niet alleen voor een groot deel door dat eeuwige hongergevoel en de gigantische vreetkicks die er uiteindelijk altijd uit voortvloeien, maar ook vanwege het energiegebrek door te weinig brandstof. Daarna besloot ik het My Killerbody dieet te proberen, maar ook dat werkte voor mij niet. Overigens kan ik dat boek wel aanraden, want er staan heerlijke recepten in. Maar ook daarvoor geldt: te weinig brandstof. Ik heb een BMI van rond de 29 en ik kan niet ongestraft minder eten en meer sporten. Vroeg of laat wordt ik ervoor ‘gestraft’.

Laatste hardloopkilometers
Schoenen

Nee, ik moet het dit keer weer net zo aanpakken als jaren terug toen ik afviel om de kans op een spontane zwangerschap te vergroten. Met succes overigens ;-). Toen lukte hardlopen nog tegen heug en meug, maar 10 juli 2016 hang ik na twintig jaar mijn hardloopschoenen aan de wilgen en stop ik ermee. Ik herstel niet genoeg na hardlopen, kan het daarnaast ook niet lang genoeg meer volhouden om daar echt calorieën mee te verbranden en de vetverbrandingszone is absoluut uitgesloten inmiddels. Jaren terug kon ik mijn hartslag nog wel laag houden, maar inmiddels gaat dat gewoon niet meer waardoor ik continu boven in de conditiezone zit en ga ik bij de minste geringste versnelling over mijn anaerobe drempel en train ik met een torenhoge hartslag (die overigens wel weer heel snel daalt). Niet fijn dus tijdens het lopen en het heeft ook nog eens als grootste nadeel dat ik dagenlang nodig heb om bij te komen. Lees: dat ik absoluut niets anders kan dan de kinderen naar school brengen en op bed liggen. Komende zondag is mijn laatste hardloopwedstrijd (mijn eerste én laatste tien kilometerwedstrijd) en ik hoop op een eindtijd van 80 minuten, maar ik zit ook al te denken om als laatste finisher over de streep te gaan. Dan kan ik pas doen waar ik goed in ben, langzaam lopen ;-). Nee, alle gekheid op een stokje, ik hoop op de eerstgenoemde tijd maar verwacht meer een 90 minuten. Ja, dat lees je goed: anderhalf uur lopen over een luttele tien kilometer. I know!

Eerste racekilometers
Racefiets_Angela_001

Fietsen daarentegen, en dan met name wielrennen, gaat een heel stuk sneller. Mijn gemiddelde snelheid ligt momenteel tussen de 25 en 27 kilometer per uur, maar wordt langzaam maar zeker steeds sneller. Als ik wat minder vaak stil hoef te staan (omdat ik steeds ‘verdwaal’) moet dat uiteindelijk beter worden. Wanneer ik echt aan het fietsen ben, rijd ik vrijwel altijd rond de 32 km per uur en dus moet ik de winst halen uit bochten beter aansnijden, inhalen en niet verdwalen. Maar goed, wat ik daarmee wil zeggen is dat ik daar gewoon beter in ben. Zelfs op hoog tempo kan ik mijn hartslag laag houden. En het herstel? Die beperkt zich tot vermoeidheid tot na het douchen en dan kan ik kwiek verder met de dag. Onvoorstelbaar! Met de verbranding van de calorieën gaat het ook een heel stuk beter, want wielrennen hou ik veel langer vol. Met hardlopen heb ik moeite om mezelf in beweging te krijgen en te houden, met wielrennen is dat zó anders. Ik ben een geboren fietser, dat durf ik wel te stellen met mijn 33-jarige fietservaring, maar ik denk inmiddels dat ik ook een geboren wielrennen ben. Wist ik dat toch maar jaren eerder! Dan had ik mezelf helemaal niet tegen heug en meug zo lopen afmatten met hardlopen en had ik heel veel meer van de omgeving gezien. Heb ik spijt? Nee, dat dan ook weer niet, maar toch… had ik dat geweten. Zoals gezegd heb ik veel fietservaring, maar wielrennen is compleet nieuw voor me en op moment van schrijven staat de ‘Strava-teller’ op 566 kilometer.

Vooruitgang

De weegschaal wijzer is met 2,5 kg gedaald in de afgelopen twee weken en dat terwijl mijn beenspieren aan het groeien zijn. Ik geef toe dat ik nu wat geobsedeerd overkom, maar hé als ik niet een klein beetje geobsedeerd was dan was ik natuurlijk nooit zoveel afgevallen. Want hoewel ik nog heel wat kilo’s te gaan heb, ben ik er ook al heel veel kwijt. De planning is om nog zo’n 20-25 kilo af te vallen in de komende maanden, maar ik ga me niet meer blindstaren op een einddatum want dat station is inmiddels al gepasseerd. Het belangrijkste is dat ik momenteel meerdere dagen per week op de racefiets zit en dat ik me langzaam maar zeker nog energieker ga voelen. Fit was ik wel in zekere zin, maar het natuurlijk altijd mogelijk nog fitter te worden, ondanks een ziekte waarbij je chronisch moe bent. Daarover misschien later meer. Krachttraining is momenteel nog niet echt mogelijk, het beperkt zich tot push-ups, crunches en squats, maar misschien gaat dat beter wanneer ik een paar maanden op de fiets heb doorgebracht en mijn algehele kracht wat is toegenomen. Wordt vervolgd.

Related posts

2 Thoughts to “Hardloopschoenen aan de wilgen, afvallen door wielrennen”

  1. Veel succes met wielrennen!

    1. Angela Stegeman

      Dank je Lucy. Het was al een iets oudere blog. Ik heb er niet aan gedacht dat jij die ook in je lijst zou krijgen. Ik had al het delen uitgezet. Deze vijf waren de enigen gelukkig.

Leave a Comment