Droomfiets

Een blog uit de oude doos. Ik heb helaas in de 365 dagen erna maar weinig kunnen fietsen. Toch plaats ik graag bog eens mijn eerste blog over mijn grote fietsliefde.

Oempfhhh… I’m a lucky girl. Sinds donderdagavond ben ik in het bezit van een megaprachtige wielrenfiets. Op zich ben ik al twee jaar op zoek, maar omdat een tweedehandsje meestal nog zo’n 700 euro kost ben ik niet verder gekomen dan kwijlen en dromen. Tot woensdagochtend.
Lucky day

Toen stuurde manlief me een mailtje dat hij een prachtkans zag voor mij. Één van de medewerkers van het ziekenhuis bood een Carbon Wielrenfiets van het merk Trek aan. Nieuwprijs 2500 euro, acht jaar oud, nu 300 euro. Prachtkans!!!! Nogmaals :-). Toen hij woensdag niet meer op zijn mail reageerde zag ik hem al mijn neus voorbij gaan, dit soort buitenkansjes komen zelden langs, dus ik had me er al stiekem bij neergelegd dat het bye bye zwaai zwaai was. Maar niets is minder waar en donderdagavond heb ik hem “opgehaald”.

Twijfel en angst

Heel even vroeg ik me af of ik het wel moest doen, want stiekem vond ik het ook wel eng zo’n fiets waarbij je zo voorover hangt. Het geeft me het gevoel de controle kwijt te kunnen raken. Maar aangezien ik besloten en dit jaar af te rekenen met de angsten die me al vijf jaar lang dag in dag uit teisteren heb ik hem meegenomen. En nu ben ik dus eindelijk, ein-de-lijk EIN-DE-LIJK de trotse eigenaresse van een prachtige wielrenfiets. Nee, het is niet de fiets waar ik van droomde, maar blijkbaar is het wel een fiets waar manlief alleen maar van kan dromen. Zijn woorden. Hoe dan ook: dit is hem.

Related posts

Leave a Comment