Rondje Rijnwaarden – #Strongherchallenge week 3

Afgelopen donderdag was het een drukke dag voor me, dat wist ik al een tijdje, maar ik wilde toch wel heel graag mijn wekelijkse rondje maken met mijn fietsmaatje, mede om deze week mee te doen aan de #Strongherchallenge. Dat ik een strak programma had hield ook in dat ik om twaalf uur weer thuis moest zijn voor de volgende afspraak, maar het was geen reden om af te zeggen. Gelukkig maar, kan ik inmiddels zeggen, want ik heb een prachtige ronde gereden en natuurgebieden en plaatsen gezien die ik alleen van de kaart kende.

2016-009-029-pontMijn tocht begon, zoals elke donderdag, vanuit huis. Eerst even de kinderen naar school brengen en vanuit de laatste school de Huissensedijk op richting de pont van Huissen. Waar ik andere weken wachtte totdat mijn fietsmaatje vanaf de andere kant kwam, was het dit keer mijn beurt om het water over te steken. Aan de andere kant van de Rijn ligt het kleine plaatsje Loo en van daaruit fietsten we grotendeels over de Loodijk en de Rijndijk, langs het Pannerdensch kanaal richting Pannerden. De gemeente Pannerden ontstond op 1 januari 1818 uit een deel van de opgeheven gemeente Herwen en op 1 januari 1985 ging de gemeente Pannerden op in de nieuwe gemeente Rijnwaarden. De gemeentegrenzen van Rijnwaarden worden begrensd door de Rijn, Oude Rijn (Rijnwaarden) en het Pannerdensch Kanaal. Hierdoor heeft het grondgebied van Rijnwaarden ook wel de bijnaam Het Gelders Eiland. Voor zover de informatie van Wikipedia. Het is veel leuker om er te fietsen dan erover te lezen en ik kan het dan ook van harte aanbevelen, maar eerst neem ik je verder mee op mijn fietstochtje.

Kijfwaard

De weg van Loo naar Pannerden was me niet onbekend hoewel we hem tot nu toen altijd andersom hadden gereden. 2016-009-029-foto-van-mezelf-fietstendVanaf dat punt reden we verder over de Lobberdenseweg door de uiterwaarden en viel ik van de ene verbazing in de andere, wat een prachtige omgeving is het Rijnwaarden gebied! Er zijn veel watertjes en moerasjes te vinden. We reden langs een…. ja wie weet hoe het heet mag het zeggen een mooie grote ouderwetse machine die zeer fotogeniek is 😉 en natuurlijk moest er even een foto van me gemaakt worden met het kolossale ding op de achtergrond. Daarna reden we over een idyllisch bruggetje en keken we uit over de Rijn met zijn grote boten erop. Al deze wegen zijn overigens goed begaanbaar voor de racefiets en heerlijk om op te fietsen. Via de Kijfwaard reden we langs de Wienerberger steenfabriek en het voetveer van Pannerden naar Millingen aan de Rijn. Voor volgend jaar is het de planning dat we hier gaan oversteken richting de Ooijpolder.

Bijland

2016-009-029-foto-van-mezelfDe route voerde ons verder naar recreatiepark Bijland, dat er maar verlaten uitzag op deze koude herfstdag. De herfstzon scheen overigens prachtig op het water en dat gaf me het ‘Zeeland-gevoel’. Een paar jaar geleden waren we op vakantie in Zeeland en daar kon ik elke avond foto’s maken van de zonsopkomst en de plas zag er dan ook zo magisch uit, hoewel dit natuurlijk de ochtendzon was. Ook hier werden een paar foto’s gemaakt en reden we daarna weer verder aangezien ‘we’ tijdgebonden waren. We moesten het Bijlandsch kanaal oversteken en dit gaf me het ‘Amerika-gevoel’. Ik weet niet meer in welke film ik het ooit zag, maar de rode autobrug riep herinneringen op. Op het filmpje kun je zien wat ik precies bedoel. Het feit dat ik zo de diepte 2016-009-029-bijlandinkeek vond ik iets minder aantrekkelijk aangezien ik nogal last heb van valvrees, maar het was zo’n prachtig beeld dat ik het maar voor lief nam.

Tolkamer

Snel erna volgde het plaatsje Tolkamer. Wel van gehoord, maar nog nooit geweest en ik raakte in de war toen ik het bordje wielrenners volgde en mijn fietsmaatje (op een mountainbike) dat niet deed. Ze kwam me achterna en ik dacht dat ik me wel vergist zou hebben (alsof ik een denkbeeldig bordje had gezien!) en we reden terug. Daar kwam ik er al snel achter waarom er een speciale racefietsroute was, het ‘parcours’ ging dwars door een terras dat nu weliswaar uitgestorven was, maar in de zomer wel druk zal zijn. De bediening zit niet te wachten op de hordes fietsen, maar ik kan zeggen dat je als wielrenner ook niet zit te wachten op die smalle fietsstrook tussen de vele terrasjes.

Wind op de kant

De Spijksedijk richting de Duitse plaats Elten was een uitdaging. Een zware uitdaging! Af en toe kreeg ik de wind van opzij en wel zo fel dat ik het gevoel had dat ik met fiets en al onderuit zou gaan. Soms moest ik zo ver opzij hangen dat ik bijna omviel als de wind weer verdween. In de afgelopen maanden heb ik mijn fiets heel goed leren kennen, zijn mijn fietsangsten verminderd, maar ik had meerdere malen zin om gewoon af te stappen en te voet verder te gaan. Gelukkig ging mijn fietsmaatje op een gegeven moment aan de binnenkant rijden en ving ze wat wind voor me op, want ik deed het bijna in mijn broek zeg maar. Ik hoop dat ik niet vaak van dit soort winden in mijn wielen krijg de komende tijd. Helaas was dit niet de enige plek waar dit gebeurde, maar wel het heftigst. Op een gegeven moment leek het wel alsof ik in een windkolk terecht gekomen was. Mocht dat woorden nog niet bestaan: bij deze! Vreselijk! Langs deze weg zag ik overigens een prachtige hijskraan staan waar ik spontaan verliefd op werd, voor zover zoiets kan. Terwijl ik net op Google aan het zoeken was kwam ik erachter dat deze hijskraan op de lijst van rijksmonumenten in Rijnwaarden staat. Helaas kon ik geen foto maken vanwege de harde wind, hopelijk de volgende keer.2016-009-029-hoog-elten

Eltenberg Hoog-Elten

Net voorbij Spijk reden we op de grens van Nederland en Duitsland en dat was duidelijk te zien, op de een of andere manier veranderd het straatbeeld toch en weet je zonder kaart dat je op ander grondgebied zit. Vanaf de Spykerweg hadden we een prachtig uitzicht op de Eltenberg van Hoog-Elten. Dit is een deel van het Duitse dorp Elten waar we niet veel later doorheen fietsten. Daar waren allerlei omleidingen en kwam ik twee ploegwagens tegen dus ging ik ervan uit dat er ergens een wedstrijd gereden werd. Had ik het die dag maar n2016-009-029-strongherchallengeagekeken, want dan had ik geweten dat de Olympiatour verreden werd en dat ze de volgende dag in de buurt zouden komen. Het is wel het jaar van de gemiste kansen om wedstrijden te bekijken. Volgend jaar beter hopelijk, want dan wordt het NK Wielrennen in deze omgeving verreden.

Tijdsnood

We kwamen weer in Nederland terecht en reden via de Eltenseweg en de Herwensedijk langs Lobith, de andere kant van De Bijland en Aerth terug naar Pannerden en Loo. Het werd uiteindelijk een lange, en toch wel redelijk koude, rit van 56,2 kilometer die langer had moeten zijn, maar die onderweg ingekort moest worden vanwege tijdsnood. Ik sluit dan ook niet uit dat we deze rit over gaan doen, maar dan wel als er iets minder wind wordt voorspeld, want als ik nog terugdenk aan die wind op de kant….

Voor een filmpje van deze rit kun je >>>HIER<<< klikken

2016-009-029-garmin

Related posts

Leave a Comment