Terug in de tijd – tien jaar geleden

Op moment van publiceren is het exact tien jaar geleden dat de verloskundig aanbelde om ervoor te zorgen dat ik, na een paar weken lang weeën te hebben gehad, verlost zou worden uit mijn lijden. Dat het alleen nog maar erger zou worden kon ik toen nog niet voorzien. De hele dag al keek ik uit naar het moment dat de weeën zouden toenemen en ervoor zorgden dat ik binnen niet al te lange tijd mijn kleine baby in mijn handen zou houden. Waarom? Waarom wilde ik dat zo graag?

Laat ik duidelijk zijn, ik wilde enorm graag dat mijn kindje zou komen, maar ik had nooit kunnen voorzien dat het zo pijnlijk zou zijn dat ik uren later zou smeken om genade en een manier om me letterlijk uit mijn lijden te verlossen. De laatste dagen heb ik vele nachtmerries over bevallen en eerst begreep ik niet zo goed waarom, maar waarschijnlijk ben ik ook onbewust heel erg bezig met tien jaar geleden en herleef ik alles opnieuw. Typerend is dat ik droom over de bevalling van Elize en dat ik niet de twee bevallingen door elkaar haal. Ik kan zeggen dat ik niet heel erg blij ben met deze flashbacks in mijn dromen, maar dat zullen sommigen van jullie vast begrijpen.

Dit keer geen lange blogpost, maar gewoon eentje om even te laten weten hoe dankbaar ik ben dat ik exact tien jaar geleden op het punt stond om moeder te worden. Een kleine meisjesdroom kwam uit, een grote meisjesdroom kwam uit! Die tien jaren zijn voorbij gevlogen en soms vraag ik me af waar de tijd is gebleven.

Hoe kan het dat dat kleine hummeltje al zo groot is geworden?

Op onderstaande foto moest ik in ieder geval nog uren en uren wachten voor het eenmaal zover was. Hier was het infuus net ingebracht, waren de weeën nog niet zo sterk en telde ik de minuten tot het middel zou gaan werken. Later, toen de weeën opwekkers eenmaal volop werkten raakte ik verstrikt in de vele uren die voorbij gingen. Minder dan twaalf uur na het doorprikken van de vliezen werd ik moeder van een prachtige dochter.

 

 

 

 

 

Related posts

Leave a Comment